Licznik odwiedzin

17356686
Od 2011 roku
17356686

July, 1st

 

Podczas porannej Eucharystii ks. Raul Gomez Ruiz – Salwatorianin – w homilii powiedział, że problemem faryzeuszy nie było prawo, ale fakt jak bardzo uczynili je ważnym. Jezus mówi chcę miłosierdzia nie ofiary. Najważniejszym znakiem miłości jest miłosierdzie. To grzesznicy stanowią serce wspólnoty Jezusa. Nie zmieniał ich życia, ale usiadł z nimi przy stole. To nie mieściło się w Prawie.

Sesje przedpołudniowe to sprawozdania:

Komisji Historycznej – s. Adelheid Scheloske

Wystąpienie Siostry Adelheid wzbudziło bogate echo wdzięczności i radości. Wiele czasu poświęciłyśmy rozmowie o historii naszych początków. Historia to źródło naszej pallotyńskiej tożsamości. To, co wydarzyło się wczoraj ma głęboki związek z tym, co jest dziś i tym, co przed nami. Musimy być świadome, że jesteśmy częścią bogatej i poruszającej historii.

Komisji Zasad Życia – s. Iwona Nadziejko.

Sprawozdanie otworzyło dyskusję o nieustannej konieczności aktualizacji naszych Zasad Życia oraz  o zagadnieniu tłumaczeń na języki narodowe i możliwości przygotowania komentarza.

Statystyki Zgromadzenia z czasu 2010 – 2016 – zaprezentowała s. Beata Matuszewska

Popołudniowa sesja dotyczyła formacji. Raport pt.: Życie konsekrowane i formacja przedstawiał s. Josephina D’Souza.

Formacja pallotyńska opiera się na następujących filarach :

  • Chrystus jako nasze Centrum,
  • Dojrzałość w wymiarze ludzkim, duchowym, apostolskim i do życia we wspólnocie,
  • Pallotyński charyzmat, by stawać się apostołem, na wzór Jezusa Apostołem Ojca Przedwiecznego,
  • Antropologia pallotyńska, która stawia za wzór Chrystusa, który jest w pełni Bogiem i Człowiekiem,
  • Duchowość apostolska/misyjna, w której chodzi o formację w duchu i misji apostolskiej,
  • Duchowość miłości miłosiernej,
  • Duchowość komunii i współpracy, jesteśmy wspólnotą wiary osób konsekrowanych, które ślubują wspólne poszukiwanie i pełnienie woli Bożej,
  • Duchowość pallotyńskiej konsekracji, która polega na całkowitym darze z siebie dla Boga,
  • Duchowość Maryi Królowej Apostołów, by naśladować Maryję w Jej naśladowaniu Chrystusa, w służbie Kościołowi, przez modlitwę i ofiarę,
  • Duchowość Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego w służbie Kościoła Powszechnego.

Przyszłością jest międzynarodowe i międzykulturowe zaangażowanie.

Fascynującym doświadczeniem była praca w grupach i dzielenie się jej owocami na plenum.

„Jezus ujrzał człowieka siedzącego w komorze celnej, imieniem Mateusz, i rzekł do niego  Pójdź za Mną” – to najlepsze streszczenie popołudniowej sesji: widzieć człowieka, ewangelicznego Mateusza, którego powołał Pan.

 

______________________

 

 

“Chrystus jako nasze centrum” – Życie konsekrowane i formacja – Raport s. Josephiny D’Souza SAC, 01 lipca 2016.

 

 Ku centrum

Centrum jest żyjącym sednem rzeczy:

Z niego promieniuje źródło całości –

Wszystkie odłamki spraw, kóre tworzą

Wszechświat naszego dnia codziennego i łagodnie dotykają

Głodnych, strapionych – wszędzie tam, gdzie zajdzie potrzeba.

DZIŚ MUSIMY PAMIĘTAĆ, KIM JESTEŚMY, STOJĄC PRZED BOGIEM!

 

--pjc:  03 lipca 2016

 

 

 

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)