Licznik odwiedzin

17356587
Od 2011 roku
17356587

Środa, 29 czerwca

 

Uroczystość św. Apostołów Piotra i Pawła

To mógł być dzień jak każdy inny… - tak można by było zatytułować kolejny dzień naszej Kapituły. Jednak ze względu na bogactwo przeżyć i spotkanych ludzi stał się wyjątkowy.

Wspominając świętych Apostołów Piotra i Pawła, rozpoczęłyśmy od uroczystej Eucharystii, którą sprawował ks. Jarosław Rochowiak SDB. W homilii Ksiądz nawiązał do hasła Kapituły: Bądź świadkiem radości w świecie. Przywołując świadectwo życia św. Jana Bosko, mówił że radość to nie tylko rozrywka. To przede wszystkim styl i sposób życia, który polega na byciu blisko Pana w codziennych zajęciach.

Dziś gościłyśmy także s. Enrica Rosanna FMA – dr. Nauk Społecznych w dziedzinie socjologii. W swoich wystąpieniach Siostra zaprosiła nas do refleksji nad tematem: Jak utrzymać równowagę w życiu wspólnotowym w świecie, w którym brak zasad i brak równowagi?

Siostra rozpoczęła od fragmentu Ewangelii wg św. Mateusza (Mt 10, 7 nn ), podkreślając darmowość otrzymanych łask. Siostra z wnikliwością opisała współczesne społeczeństwo, jako płynne i pozbawione punktów odniesienia. Dzisiejszy świat jest światem rzeczy jednorazowych, wszystko – rzeczy i ludzi – można sprzedać i kupić. Tymczasem, to co najistotniejsze: powitanie, uśmiech, uścisk dłoni, serdeczność są za darmo. My jesteśmy częścią tego świata. Pallotti – podkreśliła S. Enrice – mówi nam, że to właśnie ten świat mamy kochać i ewangelizować. To właśnie ten świat, poprzez wydarzenie jakim jest Kapituła Generalna, prosi nas, abyśmy odnowiły nasze życie i odnalazły ziarno Boga w tym świecie. Abyśmy były prawdziwymi Apostołami Chrystusa, abyśmy patrzyły - jak Pallotti - w przód, aby Chrystus był znany na świecie.

W osobistej refleksji każda z nas zastanawiała się jak zachować starą drogę (korzenie) i jednocześnie życie uczynić nowym. Siostra wskazała na konieczność powrotu do początków, do Założyciela. Taki zwrot pozwoli Zgromadzeniu zachować młodość.

Rozważając modlitwę Ojcze nasz…, Siostra poprowadziła nas także w refleksji nad wspólnotą. Naszą wielokulturowość, różnorodność i odmienność jednoczy Ewangelia – jedna dla wszystkich. Wzajemne poznanie, szacunek i uwaga – to nasz codzienny chleb. Troska każdej z nas powinno być, aby był świeży każdego dnia. Moja Siostra to ziemia święta, która należy do Boga i wymaga delikatności i afirmacji.

Jesteśmy wspólnotą konsekrowanych kobiet – mówiła s. Enrica – z natury zdolnych do przyjmowania drugiej osoby, do podejmowania cierpienia, by dać nowe życie.

A wszystko to otrzymałyśmy od Pana… za darmo. Ja za wszystko zapłacę – powiedział Jezus.

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)