Licznik odwiedzin

17292323
Od 2011 roku
17292323

„Serdecznie pozdrawiam Polaków. Dziękuję wam za pamięć i dowody bliskości, które otrzymuję od was w tych dniach, a szczególnie za modlitwy. Ewangelia dzisiejsza prowadzi nas na Górę Tabor, gdzie Chrystus odsłonił wobec uczniów blask swego Bóstwa i upewnił, że przez cierpienie i krzyż możemy dojść do chwały zmartwychwstania. Umiejmy dostrzec Jego obecność, chwałę i Bóstwo w życiu Kościoła, w kontemplacji i w codziennych zdarzeniach. Z serca wam błogosławię!”.

W ten sposób Benedykt XVI zwrócił się do Polaków podczas ostatniego w swym pontyfikacie spotkania z wiernymi na Anioł Pański. W niedzielne południe Plac św. Piotra i przyległe ulice wypełniła ponad stutysięczna rzesza pielgrzymów i rzymian.
Z wyraźnym wzruszeniem odchodzący Papież rozważał ewangelię dzisiejszej niedzieli, w której mowa jest o przemienieniu Jezusa na górze. Podkreślił, że wydarzenie to miało miejsce podczas modlitwy. Samo Przemienienie jest pełne wymownych znaków: następuje w sąsiedztwie zapowiedzi męki i zmartwychwstania, głos z nieba powtarza świadectwo Boga Ojca o swoim Synu wypowiedziane nad Jordanem, a obecność Mojżesza i Eliasza wskazuje na wypełnienie się w Jezusie Starego Przymierza. Nie dziwi zatem naiwna próba ze strony Piotra, by zatrzymać to mistyczne doświadczenie na dłużej.

„Rozważając ten fragment Ewangelii możemy wyciągnąć zeń bardzo ważną naukę. Przede wszystkim o pierwszeństwie modlitwy, bez której całe apostolskie i charytatywne zaangażowanie sprowadza się do aktywizmu. W Wielkim Poście uczymy się poświęcać właściwy czas na modlitwę, tak osobistą jak wspólnotową, która nadaje rozmach naszemu życiu duchowemu. Co więcej, modlitwa nie jest ucieczką od świata i jego sprzeczności, jak to na Taborze chciał uczynić Piotr, ale przygotowuje do drogi, do działania. «Życie chrześcijańskie – napisałem w orędziu na obecny Wielki Post – to nieustanne wchodzenie na górę spotkania z Bogiem, aby później zejść, niosąc miłość i siłę, które z niego się rodzą, aby służyć naszym braciom i siostrom z taką samą miłością jak Bóg»”.
W papieskim rozważaniu nie mogło zabraknąć wątku osobistego, często przerywanego oklaskami wiernych:
„Drodzy bracia i siostry, to Słowo Boże czuję jako skierowane do mnie osobiście w tym momencie mojego życia. Pan wzywa mnie, bym «wstąpił na górę», aby bardziej poświęcić się modlitwie i medytacji. Ale nie oznacza to porzucenia Kościoła. Przeciwnie, jeśli Bóg chce tego ode mnie, to właśnie dlatego, bym mógł nadal mu służyć z tym samym oddaniem i tą samą miłością, z jaką czyniłem to dotychczas, ale w sposób bardziej dostosowany do mojego wieku i posiadanych sił. Wzywajmy wstawiennictwa Maryi Panny; niech Ona pomaga nam wszystkim naśladować zawsze Pana Jezusa w modlitwie i czynnej miłości”.
Prośba o modlitwę znalazła się także na papieskim Twitterze. „W tym szczególnym momencie proszę, byście modlili się za mnie i za Kościół, zawierzając się jak zawsze Bożej Opatrzności” – napisał Benedykt XVI. Był to jeden z ostatnich jego wpisów w tym serwisie społecznościowym. Jak poinformował sekretarz Papieskiej Rady ds. Środków Społecznego Przekazu ks. Paul Tighe, papieski profil @pontifex na Twitterze zostanie w czasie sede vacante zawieszony.

tc/ rv

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)