Licznik odwiedzin

17357262
Od 2011 roku
17357262

Rozmowa z s. Niclą Spezzati, dyrektorem nowego Studium dykasterii ds. zakonników

Powrót do Ewangelii, odkrycie na nowo pierwotnego charyzmatu i przyjęcie magisterium Kościoła wraz z wynikającą z tego odpowiedzialnością w aspekcie apostolskim i misyjnym. To tylko niektóre ze wskazań, jakie Sobór Watykański II sformułował dla  zakonników, a  Kongregacja  ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego przypomina w tych dniach poprzez szeroko zaktualizowane i zreformowane Studium. Po upływie 50 lat od otwarcia Soboru, ofertę formacyjną  rozszerza  utworzenie wydziału magisterium kościelnego z tego, co początkowo nazywano szkołą praktyczną dykasterii, a teraz zostało przekształcone w Studium: interdyscyplinarną szkołę formacji w zakresie magisterium kościelnego i norm kanonicznych dotyczących życia konsekrowanego w Kościele, nazwaną imieniem Benedykta XVI. Opowiada o tym w długim wywiadzie udzielonym naszej gazecie s. Nicla Spezzati, która wraz z drugim podsekretarzem dykasterii, o. Sebastiano Paciollą, kieruje Studium.

Na pytanie, jakie główne nowości znalazły się w programie Studium, s. Nicla Spezzati wyjaśnia, że «obecna propozycja, jaką jest szkoła interdyscyplinarna, jest przede wszystkim wyrazem zdecydowanej woli naszej dykasterii, by towarzyszyć życiu konsekrowanemu we współczesnych kulturach, aby dojrzewały w wierze jego ewangeliczne i kościelne znamiona oraz by  osoby konsekrowane potrafiły żyć swoim powołaniem i misją w naszych czasach w sposób adekwatny, przekonujący i skuteczny. Nowości Studium dotyczą przede wszystkim bardziej kompleksowej recepcji 'historii efektów', jakie Sobór Watykański II miał w życiu konsekrowanym. Trzeba podkreślić w szczególności interdyscyplinarną metodologię szkoły, która pragnie w skuteczny sposób połączyć aspekty badawczy i praktyczny; innym zamierzeniem jest połączenie Traditio Kościoła, z całym jego ogromnym i bogatym doświadczeniem życia w świętości, z wielką falą, niekiedy wzburzoną, kulturowych potrzeb współczesności, i przygotowanie do urzeczywistniania – poprzez specjalnie opracowane cykle – eklezjologii komunii. Eklezjologia ta jest bowiem kluczem i zasadniczym paradygmatem, by odczytać na nowo całe życie konsekrowane i jego misję. Nie jest to tylko jeden z tematów, lecz w pewien sposób horyzont, który nasza dykasteria w organiczny sposób pragnie ukazać».

Nicola Gori

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)