Licznik odwiedzin

17357322
Od 2011 roku
17357322

W czasie rozważania przed modlitwą Anioł Pański Papież przypomina, że Bóg uczy nas pragnąć zawsze i tylko dobra

Kiedy miłość Boża zakorzenia się w sercu człowieka, staje się on zdolny kochać także tych, którzy na to nie zasługują. Powiedział Papież w rozważaniu przed modlitwą Anioł Pański w niedzielę 4 listopada, na placu św. Piotra, mówiąc o ewangelicznym nauczaniu Jezusa „o największym przykazaniu – podwójnym przykazaniu miłości: miłości Boga i miłości bliźniego”.

Benedykt XVI przypomniał, że tylko ten, „kto żyje w głębokiej przyjaźni z Bogiem”, może w pełni realizować w życiu przykazanie miłości: „Właśnie tak jak dziecko – wyjaśnił – staje się zdolne kochać na podstawie dobrej relacji z matką i ojcem”. Miłość bowiem wcześniej niż przykazaniem „jest darem, rzeczywistością, którą Bóg pozwala nam poznać i której pozwala doświadczyć, ażeby niczym ziarno mogła zakiełkować także w nas”.

„Od Boga – powiedział następnie Papież – uczymy się pragnąć zawsze i tylko dobra, a nigdy zła”. Zresztą, dodał, także ojciec i matka „nie kochają swoich dzieci tylko wtedy, gdy na to zasługują – kochają je zawsze, choć oczywiście dają im do zrozumienia, kiedy postępują niewłaściwie”. To samo dotyczy chrześcijanina, który z racji powołania ma patrzeć na bliźniego nie tylko swoimi oczami, ale „spojrzeniem Boga, które jest spojrzeniem Jezusa Chrystusa”. Spojrzeniem, „które wychodzi z serca i nie zatrzymuje się na powierzchni, sięga dalej, poza to co zewnętrzne, i potrafi dostrzec głębokie oczekiwania drugiego”.

Miłość Boża jest zatem nieodłączna od miłości bliźniego, zgodnie z nauczaniem Jezusa. Który – uściślił Papież – „nie wymyślił ani jednej, ani drugiej, ale ukazał, że są one w gruncie rzeczy jednym przykazaniem, i uczynił to nie tylko za pomocą słów, ale przede wszystkim przez własne świadectwo”.

L'Osservatore Romano, 6 listopada 2012

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)