Licznik odwiedzin

17436615
Od 2011 roku
17436615

 

KIELICH ŚWIĘTEJ POSŁUGI

 

Kielich zarezerwowany dla świętej posługi

Stał ukryty na zakurzonej półce.

Lata upłynęły od czasu

Gdy był w użyciu jako naczynie wypełnione darem Bożej łaski.

A jednak przechował w sobie bogatą historię pewnej przygody:

Samotny misjonarz, wędrujący pośród

Imponujących wzgórz Wirginii Zachodniej -

Często konno - w minionym

Czasie zanim technologia zapanowała nad

Teraz skamieniałym światem bezlitosnych

Zysków i strat. - Relikt wczorajszej

Historii niemal starożytnej, dziś już dawno zapomniany.

 

(West Virginia)

 

Raz przywrócona, magia zagubionych wspomnień

Zaczęła żyć na nowo, malując barwną historię

Miłości i nie kończącego się poświęcenia: Historia

Dawno zapomnianego kapłana, żyjącego co najwyżej na kartach zakurzonych książek,

Przywołująca nieugiętego misjonarskiego ducha

Pofałdowanego górzystego stanu. - Czlowiek Boży

Dzielnie budujący świat wiedzy

I czystej wiary pośród społeczności spragnionej poznawać nowe,

Pragnącej kochać i służyć Bogu.

(Fr. Nicholas Joseph Hengers)

 

Nie mógłby pracować w pojedynkę, i tak,

Z łaski Boga, dowiedział się

O przybyciu Sióstr Misjonarek

Z odległego brzegu Europy,

Przynoszących wizję i przesłanie ich ukochanego Marienborn,

I gorące pragnienie, by zaistnieć na

Nowej Ziemi, oczekując błogosławieństwa Bożego i jego miłości.

(Sisters Alacoque Radeker, Dominica Senn, Francisca Zabel, and Priska Hess)

 

I tak pojawiły się w górzystej krainie - by nauczać, leczyć,

By przynieść Boga duchowo zgłodniałym ludziom,

Głównie imigrantom - podobnie jak one - walcząc

Z językiem, kulturą i ze wszystkim, co niewielkie miasteczko

Richwood miało do zaofiarowania.  Dając całych siebie, zbudowały  

Małe królestwo łaski w pocie czoła i harówce

Życie codziennego.  Pozwoliły Bogu, żeby kierował nimi, na zawsze

Dając nadzieję  biednym, którzy pukali do ich drzwi,

Prosząc o chleb dla ciała i pocieszenie dla duszy.

(Holy Family Church Window – Richwood, WV)

 

Wszystko to już teraz historia, saga łagodnie ma się ku końcowi

I tylko duchowe dary kapłana i sióstr

Niosą się echem po wzgórzach, przypominając tym z

Nas, którzy jeszcze oglądają świt poranka, że łaska

Boga nie zna granic.  Czy możemy osiągnąć wielkość

Gigantów, teraz odpoczywających w niebiańskiej błogości? -  Tylko jeśli

Odważymy się wejść w niepewność jutra i sporządzimy mapę nowych szlaków;

Z nadzieją i odwagą możemy napełnić inne złote kielichy

Miłością naszego Stwórcy i kontynuować piękną historię zapoczątkowaną przez nasze Pionierki.

 

(Pallotti High School Chapel window, Laurel, Md)

 

*************************

Sr. Phyllis Carpenter, Aug., 2020

 

 

 

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)