Licznik odwiedzin

17506297
Od 2011 roku
17506297

„Poślij robotników na żniwo swoje i zlituj sie nad ludem swym”.

7 grudnia zapisze się złotymi zgłoskami w historii Sióstr Misjonarek Pallotynek w Afryce Wschodniej. Podczas uroczystej Mszy św. pięć sióstr nowicjuszek: jedna z Rwandy i cztery z Tanzanii, złożyło I Profesję. Siostry składały śluby na ręce radnej generalnej i delegatki przełożonej generalnej, s. Honoraty Lyimo SAC, w obecności s. Basilisy Jacob SAC, przełożonej prowincjalnej Prowincji Królowej Pokoju (Anglia/ Tanzania) i s. Liberaty Niyongiry SAC, radnej generalnej, reprezentującej również przełożoną Regii Rwandyjskiej, s. Angelinę Kambugu SAC.

Ceremonia rozpoczęła się uroczystą procesją do kościoła parafialnego pw. Św. Noe Mawaggali w Poli Singisi. Głównym celebransem Mszy św. ku czci Niepokalanego Poczęcia NMP, był ks. John Onna SAC, przełożony Delegatury dla Afryki Wschodniej. Eucharystię koncelebrowało 33 kapłanów – wśród nich wikariusz generalny Archidiecezji Arusha, 5 księży diecezjalnych, 19 księży pallotynów, 4 księży ze Zgromadzenia Ducha Świętego, 3 franciszkanów konwentualnych, jeden ksiądz ze Zgromadzenia Krzyża Świętego oraz jeden Asumpcjonista. Do wspólnej uroczystej modlitwy i świętowania dołączyli tradycyjnie przedstawiciele innych zgromadzeń zakonnych. Licznie stawili się jak zawsze nowicjusze, nowicjuszki i seminarzyści z sąsiednich wspólnot, którzy wypełnili niemal połowę kościoła tworząc rozśpiewany i roztańczony chór, który uświetnił liturgię.

Nie zabrakło wielu wzruszających i inspirujących lokalnych zwyczajów. Szczególnym wydarzeniem była obecność plemienia Masajów, w tradycyjnych uroczystych strojach plemiennych. Jedna z sióstr neoprofesek, s. Rebeka, jest pierwszą masajską pallotynką. To był naprawdę niezapomniany i pełen łaski dzień. Wikariusz generalny diecezji i inni księża pochodzący z plemienia Masajów stanęli do wspólnego zdjęcia z s. Rebeką, jej rodzicami i najbliższymi, okazując w ten sposób trwały znak jedności i wspólnoty, a zarazem zobowiązanie do wspierania s. Rebeki na drodze pallotyńskiego powołania i promowania większej liczby powołań z ziemi Masajów.

W homilii ks. Onna mówił o przymiotach Matki Bożej: czystości, posłuszeństwie i prostym życiu, które odpowiadają ślubom złożonym przez Siostry. Tym samym wskazał na Maryję jako model i wzór do naśladowania dla wszystkich osób konsekrowanych, którzy są wezwani przez Pana do świętości i do ewangelicznej odpowiedzi na potrzeby współczesnego świata. Kaznodzieja podkreślił także potrzebę gotowości osób zakonnych do poświęcenia i oddania swego życia, bez kalkulacji, ale z ufnym powierzeniem się Bożej Opatrzności.

Po Komunii św. s. Liberata Niyongira, odczytała słowo przełożonej generalnej, s. Izabeli Świerad SAC, które zostało również przetłumaczone przez księdza proboszcza na język kiswahili.

Po Mszy św. odbyła się uroczysta i bardzo radosna agapa w prawdziwie afrykańskim zwyczaju, z tańcami, śpiewami i przemówieniami.

Bogu niech będą dzięki za Jego błogosławieństwo i hojny dar powołań, którym obdarza nasze Zgromadzenie.

S. Honorata Lyimo SAC

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)