Licznik odwiedzin

17446470
Od 2011 roku
17446470

8 grudnia w tanzańskiej parafii pw. św. Noego w Poli Singisi/Arusha o godz. 9.00 rozpoczęła się uroczysta Msza św. ku czci Niepokalanego Poczęcia NMP, podczas której dziesięć sióstr nowicjuszek złożyło I profesję. Siostry neoprofeski są pierwszym rocznikiem, który ukończył pełne dwa lata formacji w Międzynarodowym Nowicjacie od momentu historycznej inauguracji we wrześniu 2017 r. Siostry pochodzą z Tanzanii, Rwandy i DR Konga.

 

W przeddzień I profesji siostry nowicjuszki podczas uroczystych Nieszporów odnowiły przyrzeczenia chrztu św. Liturgię poprowadził o. Piotr Bujnowski OFM Conv. W krótkiej refleksji podkreślił darmowość daru powołania oraz wezwał siostry do wierności i radosnej służby Panu.

 8 grudnia Mszy św. przewodniczył  i homilię wygłosił ks. John Ohnna SAC, Przełożony Delegatury w Tanzanii. Byli obecni także inni kapłani: kanonicy Ducha Świętego z Przełożonym Prowincjalnym ks. Philipem Massawe, księża pallotyni, franciszkanie konwentualni z proboszczem ks. Franciszkiem Mumburi, OFM oraz księża jezuici. Uroczystość uświetniła również obecność sióstr NMP Pani Kilimadżaro, sióstr Elżbietanek, Boromeuszek  oraz sióstr Przenajdroższej Krwi Pana Jezusa. Mszę św. animował chór mieszany złożony z nowcjuszek i nowicjuszy wymienionych Zgromadzeń.

Podczas liturgii rozbrzmiewały, niczym w Wieczerniku, różne języki: Kishwili, Kinia Rwanda, język angielski, francuski oraz lokalne dialekty z Kamerunu, Tanzanii i Rwandy. Nie zabrakło także miejscowych tradycji, jak uroczysta intronizacja Ewangeliarza w asyście płonącego ognia i tańca oraz taniec uwielbienia po komunii świętej.

 

Siostry nowicjuszki złożyły śluby na ręce s. Izabeli Świerad SAC, Przełożonej Generalnej i w obecności wyższych Przełożonych swoich prowincji i regii: s. Basilisy Jacob (Tanzania) i s. Bellancili Mukandahiro (Rwanda). Na uroczystości były także obecne nasze Siostry: s. Anna Małdrzykowska, radna generalna, s. Mary McNulty  i s. Nancy Logue z Anglii, s. Weronika Sakowska, Przełożona Delegatury w Kamerunie, s. Dolores Deko z Polski, s. Elisabeth z Afryki Południowej, s. Cecila, radna regionalna z Rwandy, s. Odeta z Ugandy oraz siostry ze wspólnot tanzanijskich.

 

W słowach życzeń Przełożona Generalna skierowała do Sióstr przesłanie, aby były ludźmi pokoju, modlitwy i milczenia; aby na wzór Maryi odpowiadały Bogu hojnym TAK oraz aby w swojej konsekracji były szczęśliwe i niosły światu radość Ewangelii.

 

Msza św. zakończyła się o godz. 14.30 – świętowaniu jednak nie było końca…

 

Siostrom neoprofeskom serdecznie gratulujemy i życzymy Bożego Błogosławieństwa!!!

Niech Wasze weselne gody z Chrystusem trwają!

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)