Licznik odwiedzin

17391543
Od 2011 roku
17391543

4 lipca s. Bellancila Mukandahiro, Przełożona regionalna, powróciła po dwóch miesiącach z Afryki Południowej. W czasie pobytu mogła skorzystać z kursu angielskiego w Euro College w Cape Town, gdzie została bardzo ciepło przyjęta przez siostry. 7 lipca s. Consolée Mukayirabuka pojechała z Rwandy do Rzymu, aby wziąć udział w rocznym kursie pallotyńskiej duchowości.

▪ 15 lipca był dniem radości, gdyż powitałyśmy trzy nowicjuszki z Tanzanii, które przyjechały do Rwandy na 1,5 miesiąca praktyk apostolskich. Towarzyszyła im mistrzyni, s. Adela, która pozostała z nami  przez tydzień. Jest to pierwsze tego typu doświadczenie, dlatego cała grupka najpierw przebywała w Masaka a potem w Kibeho, włączając się w różne dziedziny apostolstwa. Bardzo nas cieszy to pierwsze międzynarodowe doświadczenie współpracy.

▪ W dniach 22-24 lipca wszystkie przełożone wspólnot w Rwandzie i Kongo oraz członkinie Rady Regionalnej spotkały się w Keshero w Kongu na dwudniowej sesji formacyjnej. Tematem było: Sprawowanie władzy w życiu zakonnym. W konferencjach ks. Romuald Uzabumwana, Przełożony Regionalny Księży Pallotynów, mówił o roli powierzonej każdej siostrze pełniącej odpowiedzialność w zgromadzeniu, polegającej na kierowaniu innymi na drodze do doskonałości, wspieraniu i zachęcie, wspólnym słuchaniu słowa Bożego oraz odczytywaniu woli Bożej. Ponieważ każda z sióstr ma doświadczenie sprawowania odpowiedzialności, wszystkie były wdzięczne za  możliwość udziału w sesji, która będzie im zapewne pomocna w ich posłudze.

▪ 11 czerwca Krajowa Rada Koordynacyjna ZAK w Rwandzie-Kongo odbyła pierwszą pielgrzymkę do Sanktuarium Matki Bożej w Kibeho. Grupa 60 członków: księży, sióstr i osób świeckich z Rwandy i Kongo spotkała się na modlitwie i wspólnym celebrowaniu Święta Królowej Apostołów. Ks. Romuald Uzabumwana, Przełożony Regionalny Pallotynów, mówił w swej konferencji o roli Maryi Panny w naszym życiu duchowym. Mszy św. przewodniczył Biskup Augustin Misago. Wszyscy modlili się wspólnie w intencjach nowej Regii Sióstr Pallotynek, Regii Księży oraz za zmarłych członków ZAK. Po Mszy św. nastąpiło błogosławieństwo domu księży Pallotynów w Kibeho a braterska uczta we wspólnocie zakończyła świętowanie.

▪ 25 czerwca s. Perpétue Nyiramahoro obroniła pracę i uzyskała bakalaureat z pedagogiki i katechizmu. Spisała się bardzo dobrze, a wszyscy goście wspólnoty księży Pallotynów dzielili jej radość i dziękowali wraz z nią Panu Bogu.

▪ Od października 2010 trzy nowicjuszki co tydzień dołączają do nowicjuszy księży Pallotynów i wspólnie uczestniczą w kursie duchowości. 26 czerwca wraz ze swymi formatorami spotkali się wszyscy w Butare na zakończenie tego okresu internowicjatu. Ceremonia rozpoczęła się Mszą św., po której młodzież zakonna przedstawiała tańce i skecze.

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)