Licznik odwiedzin

17356787
Od 2011 roku
17356787

Od 14 listopada do 12 grudnia nasza Przełożona Generalna S. M. Izabela Świerad w towarzystwie s. Josephiny D’ Souza, radnej generalnej, odwiedziła młodą Prowincję pw. Matki Bożej Miłości w Indiach.

Indie, to ziemia tajemnic, oczarowania, zachwytu i piękna gdzie tysiące ludzi żyje i oddycha jako jeden naród w barwnej mozaice różnych języków, zwyczajów i wierzeń. Przełożona prowincjalna s. J.X. Clara i wspólnota w Bangalore powitała serdecznie siostry- Arathi i kwiatami, według zwyczajów indyjskiej kultury.

Prowincja liczy obecnie 9 wspólnot w różnych stanach Indii i należy do niej 57 sióstr. Ze względu na ograniczony czas odwiedziłyśmy tylko wspólnoty w Bangalore, Madurai, Manjeshwar, Maharashtra i Vijayawada. W czasie odwiedzin Przełożona Generalna poświęciła całkowicie swój czas siostrom, postulantkom i kandydatkom.

Nasze siostry w Indiach są zaangażowane w różnorodny apostolat: edukację, służbę zdrowia, pracę pastoralną, apostolstwo chorych i starszych, pomoc dziewczętom i kobietom  poprzez pracę w internatach i biednych środowiskach.  W ostatnich latach siostry także otworzyły dom Elżbiety Sanny w Madurai dla dzieci uchodźców ze Sri Lanki. W czasie naszej wizyty odwiedziłyśmy parafie i ks. Proboszczów, Instytucje i dyrektorów, gdzie nasze siostry służą z poświęceniem.  Niezapomnianymi odwiedzinami była wizyta w dużym obozie dla uchodźców ze Sri Lanki, który położony jest kilka kilometrów od Madurai. Tam spotkałyśmy się z ludźmi i rodzinami dzieci z naszego domu oraz mogłyśmy zobaczyć warunki w jakich żyją.

Jednym z głównych zamierzeń naszej wizyty była nowa misja w Gannavaram, w diecezji Vijayawada, w stanie Andra Pradesh. Obecnie nasze trzy siostry są zaangażowane tam w szkolnictwo we współpracy z Braćmi Montfort, w apostolstwo młodzieży i katechizację w diecezji. Wspólnota służy także jako dom formacyjny dla kandydatek, które jeszcze uczą się w szkole średniej. Miałyśmy także radość spotkania z księdzem Biskupem, który dzielił się potrzebami diecezji  i mówił o naszym apostolstwie w przyszłości.

Służbą bez wytchnienia naszych sióstr jest nieustanne dawanie świadectwa poprzez obecność w różnych wspólnotach i odwagę niesienia Chrystusa tam gdzie służymy. Pod koniec naszej wizyty włączyłyśmy się w świętowanie Srebnego Jubileuszu Prowincji na ziemi indyjskiej, która w czasie wzrastania dzieliła razem radości i smutki, ale zawsze zawierzała Bogu swoje jutro.

Dzisiaj dziękujemy każdej Siostrze i niech Pan błogosławi ich wysiłkom z odnowioną łaską i nową mocą, aby mogły  kontynuować dzieło Boże z nadzieją dla większej chwały Bożej.

S. Josephina D’Souza SAC

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)