Licznik odwiedzin

17391228
Od 2011 roku
17391228

PRZESŁANIE JUBILEUSZOWE Z OKAZJI 25. LECIA PROWINCJI PW. MATKI BOŻEJ MIŁOŚCI W INDIACH -
GRUDZIEŃ 2011

Drodzy uczestnicy dzisiejszej jubileuszowej uroczystości: Przychodzę z radością w sercu, aby wziąć udział w tym wspólnym dziękczynieniu, które Prowincja Matki Bożej Miłości ofiaruje Bogu, za minione 25 lat apostolskiej służby na tej ziemi. Wasza Ekscelencjo, Przewielebny Księże Biskupie, Przewielebni Księża Prowincjałowie Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego i inni członkowie wspólnot pallotyńskich. Drogie Siostry Pallotynki Apostolstwa Katolickiego z s. Sarą Carfagni, Przełożoną prowincjalną z Włoch, drodzy bracia w kapłaństwie i siostry z różnych zgromadzeń zakonnych, szanowni goście i przyjaciele, którzy są obecni na dzisiejszej uroczystości. W sposób szczególny pragnę powitać i pogratulować siostrze Klarze, pierwszej Prowincjalnej tej młodej jednostki, jej radnym i wszystkim Siostrom z Prowincji Matki Bożej Miłości.

Cieszę się także, że mogę być dzisiaj tutaj z s. Stellą Holisz, która była wikarią generalną, a później przełożoną generalną przez 12 lat, która towarzyszyła i wznosiła budowlę tej prowincji przez prawie 20 lat.  Jest dla mnie radością, że nadal mogę współpracować z s. Stellą w zarządzie generalnym i korzystać z jej doświadczenia. Jest ze mną także s. Josephina D'Souza, która była przełożoną Delegatury w Indiach przez 9 lat, a obecnie jest radną generalną.  Z największą przyjemnością pragnę także wspomnieć dzisiaj s. Marię Knaus, która nie była w stanie przylecieć do Indii ze względu na jej słaby stan zdrowia aczkolwiek,  jej serce jest dzisiaj tutaj i zawsze będzie, ponieważ Siostry Hinduski miały szczególne miejsce w jej życiu. Od samego początku, nie tylko jako przełożona generalna, ale wcześniej jako prowincjalna i prokuratorka misyjna poświęciła siebie całkowicie sprawie misji i zawsze patrzyła na jej rozwój z dumą i nadzieją na przyszłość.  W tym momencie pragnę przekazać pozdrowienia od wszystkich Sióstr i członków Zjednoczenia na całym świecie, którzy razem z nami trwają na modlitwie i dziękczynieniu w tym radosnym dniu. Razem ze wszystkimi Siostrami Zgromadzenia chwalimy i wielbimy Pana za życie i powołanie każdej Pallotynki Misjonarki w Indiach. Za wszelkie dobro i każdą modlitwę, ofiarę i wysiłek w czasie tych 25 lat – dziękujemy i chwalimy Boga.


Chociaż ten rok, który oficjalnie świętujemy, jest uznany za narodzenie pierwszej wspólnoty w Indiach, historia podaje, że początki tego procesu sięgają lat ’80-tych, kiedy to Arcybiskup Antony Padiyara z Kerala spotkał się z Pallotynkami Misjonarkami w USA i zaprosił je do Indii. Już w następnym roku zostały podjęte kolejne kroki i inicjatywy, które zostały zrealizowane przez  Sr. Elisabeth Heptner, przełożoną Generalną od 1980-1992 r. w bliskiej współpracy z Księżmi Pallotynami. W tym miejscu pragnę wyrazić nasze podziękowanie Księżom Pallotynom za ich rady, towarzyszenie i braterską pomoc. Szczególnie pragnę podziękować dzisiaj obecnemu wśród nas Ks. Manfredowi Hauck SAC oraz Księżom Antoniemu Kolb SAC i Susayan SAC, którzy kroczyli razem z naszymi Pallotynkami  w Indiach od samego początku.  

Bóg zasiał ziarno i dał wzrost. Powoli, ale solidnie cegła po cegle, wznosił się nowy fundament budowli. Pierwsze młode kobiety, które Bóg wezwał do bycia misjonarkami musiały zderzyć się z trudnym życiem misjonarskim już od momentu wstąpienia jako, że musiały opuścić dom swego ojca i udać się w podróż do nieznanego kraju o różnej kulturze i zwyczajach, do Belize, do Ameryki Centralnej w celu formacji początkowej. Wkrótce potem, po powrocie pierwszej grupy sióstr, zostały im powierzone poważne odpowiedzialności. Nie było jeszcze starszych sióstr więc funkcja przełożonej była powierzona s. Magdali Schneider, Pallotynce z Niemiec, która w tym czasie była radną generalną w Rzymie.  Siostra  Magdala zgodziła się towarzyszyć młodej gałęzi chociaż była zmuszona jeździć tu i z powrotem: z Włoch do Indii i Niemiec, ze względu na utrudnienia wizowe. Mimo to s. Magdala, mocna w wierze, odważna w duchu i przekonana o słuszności woli Bożej, poświęciła się całkowicie tej  małej wspólnocie i dała pierwszym siostrom  mocny fundament.  W odpowiednim czasie została wybrana pierwszą Przełożoną Delegatury.  Na koniec oddała swoje życie. Zmarła w sierpniu 1994 r. w Assagao, Go i pozostała tam na zawsze z siostrami, które kochała.

Dni rodzenia się tej nowej prowincji nie powinny być zapomniane. Były one prawdziwie naznaczone cierpieniem, trudnościami i poświęceniem wielu ludzi, błogosławione przez Wszechmogącego Boga i wspomagane przez św. Wincentego Pallottiego. Dlatego, powinniśmy zawsze powracać do naszych początków z wdzięcznością, skąd mamy czerpać  naszą nadzieję dla budowania mocnej przyszłości. Powinniśmy powracać do Rzymu, do miejsca naszego Założyciela i do Niemiec, gdzie, nasze Zgromadzenie rozwinęło się i skąd największa liczba misjonarek się wywodziła. To pierwsze niemieckie misjonarki były posłane do Kamerunu, a następnie do wielu innych krajów według zamiarów Założyciela. To jest nasze dziedzictwo, które powinniśmy pielęgnować i na którym powinniśmy budować.

Dzisiaj z serdeczną wdzięcznością wspominam Siostry z Zarządów Generalnych, z Prowincji Niemieckiej, Belize i Polskiej, które były wybrane dla rozpoczęcia i budowania naszego Zgromadzenia na ziemi indyjskiej. Chciejmy dziękować za ich odwagę, bowiem podjęły się ewangelicznego ryzyka dla utworzenia pierwszych wspólnot. Z pewnością nie zawiodły! Bądźcie wdzięczne za ich trudną i pełną poświęcenia pracę, za rozwój i przygotowanie dla przyszłych pokoleń, które ufamy, będą pracować według woli Pana i służyć Kościołowi  z poświęceniem. Pamiętajmy, że kim jesteśmy dzisiaj, zawdzięczamy wielu naszym siostrom, które były przed nami. Niech modlitwa i uwielbienie Boga będzie dzisiaj wyrazem naszej wdzięczności i głosem naszych serc.

Szczerą wdzięczność pragnę jeszcze wyrazić autorytetom Kościoła, którzy zawsze wspomagali ten rozwój oraz Księżom Pallotynom i Siostrom Pallotynkom z innych prowincji, świeckim współpracownikom i hojnym dobrodziejom, którzy mają  ogromny wkład w pomyślny rozwój tej fundacji. Niech Pan wynagrodzi im za dobre dzieła.

Słowa serdecznego uznania i pozdrowień pragnę skierować do wszystkich uczestników tej uroczystej liturgii, szczególnie do Księży Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego i Sióstr Apostolstwa Katolickiego. Każdy z Was ma udział w tworzeniu historii tej prowincji i dzisiaj zjednoczeni tworzymy jedną kolorową mozaikę. Chciejmy nadal kontynuować to dzieło i iść razem tak, jak zamierzał św. Wincenty. To jest nasz czas i przyszłość jest nam dana - podejmijmy ją z odwagą i wdzięcznością.  

Drogie Siostry Pallotynki z Prowincji Matki Bożej Miłości, dzisiaj gdy patrzymy w daleką  przyszłość, pragnę zadedykować Wam znaczące słowa bł. Jana Pawła z TRYPTYKU RZYMSKIEGO:

Jeśli chcesz znaleźć źródło,
musisz iść do góry, pod prąd.
Przedzieraj się, szukaj, nie ustępuj,
wiesz, że ono musi tu gdzieś być...


Bóg sam jest źródłem Waszego życia. Jeśli pragniecie wzrastać i wypełniać misję Wam powierzoną – nigdy nie powinniście przestać ‘spinać się w górę’ w poszukiwaniu Źródła, aż do zanurzenia się w Nim, Nieskończonej Miłości. Tylko z tej fundacji będą Siostry zbierać dobre owoce, odnawiać zgubione nadzieje, czerpać nowe siły, by móc żyć pełnią charyzmatu Założyciela św. Wincentego Pallottiiego - “Dla nieskończonej chwały Bożej, dla zniszczenia grzechu i zbawienia dusz".

Jubileusz to nie tylko świętowanie, ale także okazja, aby popatrzeć z wdzięcznością w przeszłość oraz z nowym entuzjazmem w przyszłość; to czas, aby rozeznać nowe drogi i zaczerpnąć nowe siły w niesieniu nadziei innym. Niech ten Jubileusz będzie dla Was kochane Siostry świętem wiary, nadziei, miłości i dziękczynienia, tak by każda Siostra mogła rodzić nowe idee i stwarzać nowe dzieła dla Nieskończonej Miłości i chwały Bożej.

Waszej Patronce Matce Bożej Miłości zawierzam Wasze jutro. Niech Ona uczy Was kontemplować i kochać Chrystusa jak czynił to św.Wincenty Pallotti w swoim codziennym życiu i apostolskiej misji.  Niech Ona Was chroni od wszelkich wątpliwości; niech uczy do siebie wzajemnego poszanowania i pomoże  w codziennej służbie. Niech stanie się Waszą przewodniczką i mistrzynią w wierze w naśladowaniu Jezusa Chrystusa, w drodze do Źródła, gdyż któż lepiej jak nie Ona może uczyć nas kontemplować i kochać Chrystusa, Apostoła Ojca Przedwiecznego.  


Sr. Izabela Świerad, SAC
Przełożona Generalna


Bangalore, 12 grudnia 2011

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)