Licznik odwiedzin

17356727
Od 2011 roku
17356727

W październiku 2015 r. w Indiach miało miejsce szczególne wydarzenie. Przełożeni Generalni trzech pallotyńskich wspólnot: Ks. Jacob Nampudakam SAC, Siostra Ivete Garlet CSAC oraz Siostra Izabela Świerad SAC, przeprowadzili rekolekcje dla członków Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego w Indiach. Pierwsza sesja odbyła się w dniach od 12 – 16 października w miejscowości Madurai w Pallotyńskim Centrum Pillar, Tamil Nadu, natomiast druga sesja w dniach od 19 – 23 października, w Pallotyńskim Centrum Animacji w Nagpur, w Stanie Maharashtra. W każdej sesji brało udział ponad 100 uczestników z różnych stron Indii. Główne tematy dotyczyły życia konsekrowanego, rad ewangelicznych, Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego, życia wspólnotowego oraz misji - w świetle Słowa Bożego, Pism św. W. Pallottiego oraz doświadczenia życia.

Więcej informacji można znaleźć na stronie internetowej www.sac.info


 


Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)