Licznik odwiedzin

17356660
Od 2011 roku
17356660

Błogosławieni jesteście, gdy [ludzie] wam urągają i prześladują was, i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszystko złe na was. (Mt 5,11)

Św. Wincenty Pallotti pisze:
Pan nasz Jezus Chrystus, choć sam bez grzechu, to jednak dla pobudzania nas do życia pokory i pokuty, przebywał z grzesznikami tak, jakby był jednym z nich, uniżył się tak dalece, że dał się publicznie ochrzcić przez  świętego swego Poprzednika. Dlatego z miłości do Pana naszego Jezusa Chrystusa, dla poskromienia naszego egoizmu i pychy, mamy wytężać siły, by upokarzać się nie tylko wewnętrznie, ale i na zewnątrz przez akty pokory praktykowane zgodnie z przepisami  świętych Konstytucji. Albowiem wspólnota nie mogłaby przynosić owoców na  życie wieczne, gdyby brakowało w niej pokory wewnętrznej i zewnętrznej.

______________

(OOCC III, str. 51-52)
Rys. s. Julitta Gołębiowska SAC

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)