Licznik odwiedzin

17356610
Od 2011 roku
17356610

* My, Siostry Misjonarki Apostolstwa Katolickiego przyjęłyśmy Zasady Życia, aby były dla nas natchnieniem, zachętą i pomocą w naśladowaniu Jezusa. Mają one nas jednoczyć i pobudzać do wypełniania posłannictwa św. Wincentego Pallottiego w naszych czasach. (ZŻ, 1)

** Według zlecenia Pallottiego, szczególne naśladowanie Jezusa jest podstawą naszego Zgromadzenia, a Ewangelia jest naszą regułą. (ZŻ, 15)

*** Celem  naszym jako Pallotynek jest dla większej chwały Bożej ożywiać, pogłębiać i rozszerzać wiarę, wzmacniać nadzieję i zapalać miłość między ludźmi. Chcemy wśród chrześcijan budzić świadomość ich apostolskiego powołania i przyczyniać się do tego, aby nastała jedna Owczarnia i jeden Pasterz. (ZŻ, 10)

Grafika: s.Julitta Gołębiowska SAC; collage: s. Miriam Studzińska SAC

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)