Licznik odwiedzin

16810129
Od 2011 roku
16810129

Św. Wincenty Pallotti

Św. Wincenty Pallotti jako kierownik duchowy sióstr

WPROWADZENIE

Cieszę się, że na żyznym gruncie pallotyńskich studiów siejemy dziś ziarno o Pallottim jako kierowniku duchowym sióstr. Temat jest wyjątkowy z paru względów. One także wyznaczają strukturę tego wystąpienia. Po pierwsze, przyjdzie nam zmierzyć się z ogólnym pytaniem o człowieka. O to kim jest? Jakie jest źródło jego istnienia oraz ostateczny cel jego życia? Chodzi zatem o koncepcje osoby według Pallottiego. To poszukiwanie adekwatnego i kompletnego obrazu człowieka stanowi nieodzowny warunek, by odpowiedzieć na pytanie: czym było kierownictwo duchowe podejmowane przez Pallottiego? Jakie były jego źródła, metody i środki? Po drugie, temat wyznacza kierunek refleksji nad sakramentalno-ontyczną i funkcjonalno-społeczną tożsamością Pallottiego jako kapłana. Co Pallotti mówi o sobie, przewodząc tak wielu siostrom z różnych zgromadzeń i tradycji zakonnych? Po trzecie, kim były owe siostry, z którymi łączyły Pallottiego duchowe, ojcowskie więzi? I po czwarte wreszcie, temat niesie również pewne nadzieje na dokonanie wstępnej rekonstrukcji posługi Pallottiego jako kierownika duchowego sióstr. Choć, rzecz oczywista, nie podejmuję tu całego kontekstu politycznego, społecznego i religijnego.  

Czytaj więcej...

Uroczystość św. Wincentego Pallottiego 22 stycznia 2018

* My, Siostry Misjonarki Apostolstwa Katolickiego przyjęłyśmy Zasady Życia, aby były dla nas natchnieniem, zachętą i pomocą w naśladowaniu Jezusa. Mają one nas jednoczyć i pobudzać do wypełniania posłannictwa św. Wincentego Pallottiego w naszych czasach. (ZŻ, 1)

** Według zlecenia Pallottiego, szczególne naśladowanie Jezusa jest podstawą naszego Zgromadzenia, a Ewangelia jest naszą regułą. (ZŻ, 15)

*** Celem  naszym jako Pallotynek jest dla większej chwały Bożej ożywiać, pogłębiać i rozszerzać wiarę, wzmacniać nadzieję i zapalać miłość między ludźmi. Chcemy wśród chrześcijan budzić świadomość ich apostolskiego powołania i przyczyniać się do tego, aby nastała jedna Owczarnia i jeden Pasterz. (ZŻ, 10)

 

O św. Wincentym Pallottim (źródło: Wikipedia)

 

 

"Drogie Siostry, Kościół oczekuje od was, byście "mówiły" o Chrystusie tym, którym służycie, i im go "pokazały". Takie świadectwo wymaga, abyście najpierw same kontemplowały oblicze Chrystusa ... W ten sposób nie tylko będziecie "oglądały" Boga oczami wiary, ale uczynicie tę obecność "odczuwalną" dla innych poprzez przykład własnego życia - życia naznaczonego gorliwością i współczuciem dla biednych, co się tak bardzo kojarzy z waszym ukochanym Założycielem". (Jan Paweł II do członkiń Kapituły Generalnej z 2004 r.)

Czytaj więcej...

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)