Licznik odwiedzin

16810129
Od 2011 roku
16810129

Program obchodów

PREZENTACJA PROGRAMU OBCHODÓW

50. ROCZNICY KANONIZACJI

ŚWIĘTEGO WINCENTEGO PALLOTTIEGO

Podczas spotkania 16 maja 2011 r. Trzech Zarządów Generalnych Wspólnot Założycielskich z Przewodniczącym Generalnej Rady Koordynacyjnej Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego, został powołany Komitet „Rodzina Pallotyńska świętuje”. Jego zadaniem jest opracowanie „wspólnego programu biorącego pod uwagę lokalne inicjatywy i celebracje w Rzymie i w SS. Salvatore in Onda, Centrum Duchowości Pallotyńskiej”[1].

Postanowiono również, że obchody 50. rocznicy kanonizacji „rozpoczną się 20 stycznia 2012 r. i zakończą 20 stycznia 2013 r., z możliwością podjęcia różnych inicjatyw Rodziny Pallotyńskiej, aż do 20 stycznia 2014 r., mając na uwadze odnowę duchową i apostolską”[2].

W oparciu o otrzymane wskazania Komitet przygotował program obchodów celebracji 50. rocznicy kanonizacji, który został zaaprobowany przez Trzy Zarządy Generalne Wspólnot Założycielskich, na spotkaniu 8 października 2011 r.

W opracowaniu  programu pomocne były wskazania i propozycje pochodzące z wielu pallotyńskich środowisk, które możliwe będą do zrealizowania w okresie Jubileuszu.

Myślą przewodnią Jubileuszu będzie „świętość” u św. Wincentego Pallottiego. Temat ten pomoże nam w zgłębieniu jego doświadczenia duchowego i wpłynie na odnowę duchową i apostolską Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego.

Celebracja 50. rocznicy kanonizacji naszego Założyciela wzbudza w każdym z nas pragnienie wejścia do jego serca i rozpoznania w nim mieszkania Boga. Pragnienie to przynagla nas do stawiania sobie pytań: jakie jest źródło i istota jego świętości, każdej świętości, naszej świętości? Odpowiedzią jest nasze życie i doświadczenie Ewangelii na wzór św. Wincentego Pallottiego. Został on ogłoszony świętym, ponieważ żył w pełni miłością, naśladując Chrystusa w swojej codzienności. Dzięki niemu łatwiej rozumiemy, że ta droga jest możliwa dla każdego z nas.

Dlatego też całe życie Zjednoczenia będzie się koncentrowało wokół tego szczególnego czasu. Wszystkie podjęte inicjatywy będą miały na celu odnowę duchową, apostolską oraz ożywienie wierności charyzmatowi.

Komitet przygotował program, który przewiduje:

  • inicjatywy do realizacji w Rzymie i SS. Salvatore in Onda, Centrum Duchowości Zjednoczenia;
  • inicjatywy lokalne, które mogą być podjęte także przez inne środowiska pallotyńskie.

__________________________

[1] Wskazania Trzech Zarządów Generalnych  Wspólnot  Założycielskich (16 maja 2011).

[2] tamże

Kolaż: s. Miriam Studzińska SAC

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)