Licznik odwiedzin

16776139
Od 2011 roku
16776139

Nowa ewangelizacja

"Poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli"

W głębi sumienia człowiek odkrywa prawo, którego sam sobie nie nakłada, lecz któremu winien być posłuszny i którego głos wzywający go zawsze tam, gdzie potrzeba, do miłowania i czynienia dobra a unikania zła, rozbrzmiewa w sercu nakazem: czyń to, tamtego unikaj. Człowiek bowiem ma w swym sercu wypisane przez Boga prawo, wobec którego posłuszeństwo stanowi o jego godności i według którego będzie sądzony (Rz 2,14-16). Sumienie jest najtajniejszym ośrodkiem i sanktuarium człowieka, gdzie przebywa on sam z Bogiem, którego głos w jego wnętrzu rozbrzmiewa...

Czytaj więcej...

Wolność przebaczenia

Bóg, bliźni i my sami. Jeśli jest coś, czego wszyscy absolutnie potrzebujemy w naszym codziennym życiu, to jest to przebaczenie. Przebaczenie Boże, przebaczenie bliźniego, nasze przebaczenie. Krzepiący sen, odradzający miód: kiedy przebaczenie i jego pragnienie są autentyczne, ogromne są skutki u tego, który o nie prosi i który je daje.

Nie jest łatwo o nie prosić. Jak pisze Paul Auster, proszenie o przebaczenie jest „dowodem delikatnej równowagi między twardą dumą i torturą wyrzutów” (Szaleństwa Brooklynu). A nie jest to łatwe także dlatego, że – krok wcześniejszy – rzeczą skomplikowaną jest zrozumieć, że go potrzebujemy. Samorozgrzeszenie – wiem, że źle postąpiłam, ale miałam słuszne powody ku temu, i w gruncie rzeczy to nie moja wina – jest chyba jedną z najbardziej aktualnych pokus. Zatraciliśmy poczucie miary, zdolność dostrzegania wyrządzonego zła, wzięcia na siebie odpowiedzialności. Gdy nieustannie usprawiedliwiamy samych siebie, trzymając się mocno na powierzchni popełnionego błędu, tkwimy w infantylizmie. Tymczasem właśnie to, co kryje się za wyrządzonym złem, wymagałoby rzeczywiście przyjrzenia się i nawrócenia.

Czytaj więcej...

"Wierzę w zmartwychwstanie ciała"

Od początku chrześcijańska wiara w zmartwychwstanie spotykała się z niezrozumieniem i oporami. "W żadnym punkcie wiara chrześcijańska nie spotyka więcej sprzeciwu niż w stosunku do zmartwychwstania ciała". Bardzo powszechnie jest przyjmowane przekonanie, że po śmierci życie osoby ludzkiej trwa w sposób duchowy. Ale jak wierzyć, że to ciało, którego śmiertelność jest tak oczywista, mogłoby zmartwychwstać do życia wiecznego?
Co to znaczy zmartwychwstać? W śmierci, będącej "rozdzieleniem duszy i ciała, ciało człowieka ulega zniszczeniu", podczas gdy jego dusza idzie na spotkanie z Bogiem, chociaż trwa w oczekiwaniu na ponowne zjednoczenie ze swoim uwielbionym ciałem. Bóg w swojej wszechmocy przywróci ostatecznie naszym ciałom niezniszczalne życie, jednocząc je z naszymi duszami mocą Zmartwychwstania Jezusa.

Czytaj więcej...

Odkrywanie wiary na nowo

Rok Wiary ma przyczynić się do nawrócenia na nowo do Pana Jezusa i odkrycia wiary, aby wszyscy członkowie Kościoła stali się wiarygodnymi i radosnymi świadkami Zmartwychwstałego Pana w dzisiejszym świecie, potrafiącymi wskazać tak licznym osobom poszukującym 'bramę wiary'. Ta 'brama' otwiera człowiekowi oczy na Jezusa Chrystusa, który jest z nami «przez wszystkie dni, aż do skończenia świata» (Mt 28, 20).

Czytaj więcej...

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)