Licznik odwiedzin

16926108
Od 2011 roku
16926108

Tych, których od wieków poznał, tych też przeznaczył na to, aby się stali na wzór obrazu Jego Syna. (Rz 8, 29)

Jeśli bowiem wszyscy chrześcijanie muszą naśladować Pana naszego Jezusa Chrystusa, to o ileż więcej muszą naśladować Go ci, którzy w jakikolwiek sposób współpracują, aby kontynuować Jego posłannictwo. (św. Wincenty Pallotti)

Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego w czasie swej publicznej działalności powoływał ludzi, by Go w szczególny sposób naśladowali. My również mocą Jego  ducha udałyśmy  się w drogę, jak wielu innych mężczyzn i kobiet, by głosić Dobrą Nowinę i dawać świadectwo o Zmartwychwstaniu.

Sposób życia według Rad Ewangelicznych jest szczególną formą naszej przynależności do grona uczniów Jezusa. Powołanie do życia w naśladowaniu  Go jest wolnym i niepojętym darem Boga, który przyjmujemy świadomie i chętnie. (ZŻ, 26-27)

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)