Licznik odwiedzin

16929280
Od 2011 roku
16929280

Łk 4, 38-44

Całe miasto przyszło do Chrystusa. Wszyscy chorzy i opętani. Potrzebowali czegoś. Byli nieszczęśliwi. Czyli dokładnie tacy, jak większość z nas.

Jakie są nasze potrzeby? Realnie jest w nas ich całe mnóstwo i coś jest ciągle nie tak. Mamy pragnienia, których nie możemy zrealizować. Mamy marzenia, które chcemy, aby się spełniły, ale wcale się nie spełniają. O co tu chodzi?

Popatrzmy jednak we własną przeszłość. Gdyby stało się tak, że wszystkie nasze pragnienia, jakie tylko mieliśmy w przeszłości, zostały zrealizowane. Jakie byłoby nasze życie? Czy w ogóle byśmy zasmakowali w dojrzałości naszego człowieczeństwa? A co z dojrzałą miłością?

I w ogóle, jacy my bylibyśmy, gdyby to, co sobie zamarzyliśmy, spełniałoby się?

Dobrze jest prosić Boga o łaski. Dobrze jest cieszyć się tym, co otrzymujemy. Ale tak samo dobrze jest cieszyć się z tego, czego nie otrzymujemy.

Jezus w pewnym momencie odchodzi z miasta Szymonowego. Pozostawia ludzi, których uzdrowił, uwolnił. Pragnęli aby z nimi został, przecież choroby mogą wrócić, będą go potrzebować. Ale On nie zostaje. Hm...

Gdyby chciał, mógłby być wszędzie w jednym czasie. Jest Stwórcą czasu. ale Chrystus nie robi tego. Dlaczego?

Musimy pojąć, że głód jest ważny w naszym życiu. Można być głodnym wielu rzeczy, pragnąć zdrowia, realizacji planów, można pragnąć jakiejś przyjemności... W tych wszystkich pragnieniach mogą być rzeczy dobre i złe. Kiedy nauczyć się dobrego wyboru, który nie zniszczy drugiego człowieka i nas samych?

Właśnie podczas głodu. Właśnie podczas niespełnionych pragnień rośniemy w prawdziwą siłę. Ból niespełnienia jest ogromnie ważny, choć jest niezwykle przykry... Zastanówmy się jak to pojąć i... jak się tym ucieszyć.

Jezus Chrystus nie odszedł do innych miast bez powodu.

Katarzyna Chrzan

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)