Licznik odwiedzin

16929992
Od 2011 roku
16929992

Dz 10, 34a. 37-43 • Ps 118 • Kol 3, 1-4 lub 1 Kor 5, 6b-8 • J 20, 1-9

Świadectwo

Fragment Ewangelii, który dziś czytamy, jest niezwykle sugestywny. Maria Magdalena przynosi szokującą wiadomość o kradzieży ciała Mistrza, a Piotr i Umiłowany Uczeń biegną, żeby zobaczyć, co tak naprawdę się wydarzyło. To nie przypadek, że właśnie oni zostali postawieni przed naszymi oczami: wcześniej o Piotrze słyszeliśmy, że zaparł się Jezusa (J 18, 15-18. 25-27), zaś Umiłowany Uczeń – wytrwał do końca i stał pod krzyżem (J 19, 25-27). Teraz także – choć są razem – inaczej się zachowują. Uczeń dobiega do grobu, ale widząc płótna, nie wchodzi. Piotr, przeciwnie, wchodzi i widzi nie tylko płótna, ale i chustę leżącą osobno. Uczeń, zachęcony przykładem także wchodzi, co pozwala mu zobaczyć i uwierzyć, że nie rozumieli Pisma mówiącego o zmartwychwstaniu.

Dodam, że i ja – choć dzieli nas od tego wydarzenia wiele lat – nadal nie rozumiem zmartwychwstania do końca, nie do końca zdaję sobie sprawę, co ono dla mnie oznacza. Bo obie postaci z dzisiejszej Ewangelii są w nas. Zadziwiające, jak poczucie winy z powodu zawodu, który sprawiliśmy, i wierna miłość – do Boga, do drugiego – mieszają się w nas; jak obawa i odwaga walczą ze sobą w naszych wnętrzach. Dzisiejsze święto, które upamiętnia najważniejsze wydarzenie w historii świata, ma nam pomóc pokonać nasze opory, wejść, zobaczyć i przede wszystkim – uwierzyć (por. J 20, 29). Nie przez naszą wierność, szczere podążanie za Jezusem (które jest ważne i na które zwraca uwagę św. Paweł), ale przez wierność i miłość Boga.

Ta miłość Boga przyszła do nas w osobie Jezusa, a przez Jego śmierć i zmartwychwstanie otrzymaliśmy nie tylko jej dowód, ale zobaczyliśmy także jej wielkość – aż do końca, do dania daru z siebie samego (por. J 13, 1). Podobnie fragment mowy św. Piotra rozpoczyna się od wspomnienia głoszonego przez Jana Chrzciciela chrztu, który był rytem nawrócenia i odpuszczenia grzechów (Łk 3, 3), a kończy się obietnicą odpuszczenia grzechów w imię Jezusa. Zmartwychwstanie nakłania nas do ponownego odkrycia nawrócenia i daru odpuszczenia grzechów, jest to odkrywanie tajemnicy naszego zanurzenia w Chrystusie (por. Rz 6, 3-13). A jeśli życie będzie zgodne z tajemnicą chrztu, to stanie się świadectwem, któremu nie będzie można się oprzeć.

o. Jakub Bluj OP

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)