Licznik odwiedzin

17389967
Od 2011 roku
17389967

Pwt 5,12-15; 2 Kor 4,6-11; Mk 2,23-3,6

Jezus wyznacza nieprzekraczalną granicę między dobrem a złem

W ostatnich latach sporą „karierę” w języku polskim robi angielskie słowo deadline (dosłownie: linia śmierci), które oznacza ostateczny i nieprzekraczalny termin wykonania jakiegoś zadania. Przeglądając chociażby bowiem zaproszenia na różnorakie konferencje, można coraz częściej odnaleźć m.in. informację, że deadline potwierdzania uczestnictwa w spotkaniu upływa o północy tego a tego dnia. Swoją zwiększająca się popularność termin deadline zawdzięcza zapewne temu, że o wiele prościej jest się nim posłużyć niż zastosować jego polski, znacznie dłuższy odpowiednik. I chociaż znaczenie terminu deadline zna obecnie niemalże każdy, zwłaszcza spośród tych, którzy choć przez moment pracowali w korporacjach czy też placówkach naukowych, to jednak jego pochodzenie wydaje się być mało znane. Stąd też warto je tu nakreślić, tym bardziej, że etymologia deadline może posłużyć jako pouczające zobrazowanie dzisiejszego fragmentu Ewangelii.

Otóż, na początku lat 20-tych XX w. w żargonie redakcji amerykańskich czasopism przyjęło się określanie ostatecznego terminu nadsyłania gotowych do druku tekstów mianem deadline. I od tego mniej więcej czasu termin ten zaczął się stopniowo rozpowszechniać, w znaczeniu nieprzekraczalnej daty zrobienia czegoś. Jednak źródeł powstania terminu deadline należy poszukiwać jeszcze kilkadziesiąt lat wcześniej i są one bezpośrednio już związane z dosłownym jego znaczeniem. Mianowicie, w roku 1864 podczas amerykańskiej wojny domowej, zwanej też secesyjną, w miejscowości Andersonville, w stanie Georgia, konfederaci zorganizowali obóz, w którym uwięzili żołnierzy federalnych. Warunki w obozie były przerażające, głównie z uwagi na jego przeludnienie. Dość powiedzieć, że obóz został zaprojektowany na około 10 tysięcy jeńców, tymczasem przetrzymywano w nim w szczytowym momencie blisko 35 tysięcy uwięzionych. I właśnie w tym obozie – jak się przypuszcza – pojawił się po raz pierwszy termin deadline w swoim dosłownym znaczeniu – linia śmierci. Mianem linii śmierci, dodajmy dość symbolicznie,nazwano metrowy płot ogradzający teren, wewnątrz którego mogli znajdować się jeńcy. Przekroczenie płotu groziło natychmiastowym zastrzeleniem uciekiniera przez strażnika. I jak się szacuje w Andersonville życie straciło niecałe 13 tysięcy więźniów, spośród których znaczna część z powodu przekroczenia deadline.

Reflektując niedzielny fragment Ewangelii, można zauważyć, że Jezus podobnie jednoznacznie nakreślił granicę, którą w kontekście opowiedzianej wyżej historii moglibyśmy ilustrująco nazwać ewangeliczną deadline i której przekroczenie sprowadza na człowieka śmierć, tym bardziej od doczesnej złowrogą, gdyż wieczną. Chodzi tu o scenę, gdy Jezus, wskazując na człowieka z uschłą ręką, zapytał zgromadzonych w synagodze, co należy zrobić: „Życie uratować czy zabić?”. Dalsza zaś postawa Mistrza z Nazaretu nie pozostawia nam najmniejszych nawet złudzeń, po której stronie tak wzniesionej ewangelicznej deadline należy się usytuować, by życia wiecznego na zawsze nie stracić.

ks. Zdzisław Kieliszek (www.uwm.edu.pl)

 

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)