Licznik odwiedzin

17357059
Od 2011 roku
17357059

Mk 10, 32-45

Triumfalizm chrześcijan

Triumfalizm właściwy chrześcijanom to ten, który wiąże się z ludzką klęską, klęską krzyża. Uleganie innym triumfalizmom, triumfalizmom światowym, oznacza uleganie pokusie pojmowania «chrześcijaństwa bez krzyża», «chrześcijaństwa połowicznego». W dzisiejszej Ewangelii (Mk 10, 32-45) opisana jest wędrówka do Jerozolimy Jezusa, za którym szli uczniowie. «Byli na drodze, która prowadziła do Jerozolimy – wyjaśnił Papież – i Jezus szedł przed nimi. Zdecydowany. Możemy też myśleć, że się spieszył». Zastanawiając się nad uczuciami, które napełniały serca uczniów «strwożonych» i «zalęknionych». «Oto idziemy do Jerozolimy, a Syn Człowieczy zostanie wydany» arcykapłanom i uczonym w Piśmie; skażą Go na śmierć i Go zabiją, ale trzeciego dnia zmartwychwstanie. Jezus «mówi prawdę» i pokazuje im drogę, która kończy się  «trzeciego dnia».

Mimo słów Chrystusa uczniowie myślą, że lepiej się zatrzymać. A jednocześnie, zauważył papież, zaczynają rozmawiać między sobą, «jak urządzić Kościół». A Jakub i Jan wręcz «poszli do Jezusa, by poprosić go o urząd szefa rządu». Lecz również inni «dyskutowali i zadawali sobie pytanie, który z nich jest najważniejszy» w tym Kościele, który chcieli urządzić. Dla Chrystusa, był to moment wypełnienia się Jego misji, podczas gdy Jego uczniowie zatrzymali się, by dyskutować «o innym projekcie, innym punkcie widzenia Kościoła». Tym samym wystawieni byli na tę samą pokusę co Jezus na pustyni, «kiedy diabeł zaproponował Mu inną drogę» i rzucił Mu wyzwanie, by dokonał «cudu czegoś, na co wszyscy oczekiwali». Jak rzucić się ze świątyni i się uratować, aby wszyscy mogli zobaczyć cud i się odkupić.

Jezus, dodał, został wystawiony na tę samą pokusę przez Piotra. Kiedy mówił o  krzyżu. Apostoł powtarzał «Ty jesteś Synem Boga», a potem błagał Go, by zrezygnował. «A Jezus powiedział: szatanie! I oparł się pokusie». Dziś niebezpieczeństwem jest poddanie się «pokusie chrześcijaństwa bez krzyża. Chrześcijaństwa w połowie drogi. To jest pokusa». Jest też inna, «pokusa chrześcijaństwa z krzyżem bez Jezusa», o której – powiedział – być może będzie mówił przy innej okazji. I koncentrując się  na temacie homilii, Papież wyjaśnił, że chodzi o «pokusę triumfalizmu».  «Chcemy triumfu teraz – powiedział – bez krzyża. Triumfu światowego, triumfu racjonalnego».

(…) Ewangeliczny epizod,  który opowiada, że diabeł, po prowokacji  ze świątynią, zaproponował Jezusowi układ: «będziesz mnie czcił i dam Ci wszystko».  A «wszystko to  – po to, by nie robił tego, co Ojciec chciał od Jezusa».  «Triumfalizm w Kościele hamuje Kościół – Triumfalizm nas, chrześcijan, hamuje chrześcijan. Kościół triumfujący jest Kościołem w połowie drogi». Kościół, który by się zadowalał tym, że jest  «dobrze urządzony, ma swoje biura, uporządkowane, ładne, skuteczne», ale zaparłby się męczenników, byłby «Kościołem, który myśli tylko o triumfach, o sukcesach, który nie ma reguły Jezusa: reguły triumfu poprzez klęskę. Klęskę ludzką, klęskę krzyża. To jest pokusa, którą mamy wszyscy».

«Przeżywałem kiedyś mroczny moment w moim życiu duchowym i prosiłem Pana o łaskę. Odprawiałem rekolekcje u sióstr i ostatniego dnia one się spowiadały. Przyszła się wyspowiadać starsza siostra, ponad osiemdziesięcioletnia, która miała jasne oczy, pełne blasku. Była to kobieta Boża. Na koniec tak bardzo widziałem w niej kobietę Bożą, że powiedziałem: ‚siostro, proszę, żeby za pokutę  siostra modliła się za mnie, bo potrzebuję łaski, dobrze? Jeśli siostra poprosi o to Pana, da mi ją z pewnością’. Ona zatrzymała się na chwilę, jak gdyby się modliła, i powiedziała mi tak: ‚Z pewnością Pan da ojcu łaskę, ale proszę się nie mylić: zrobi to swoim boskim sposobem’. Zrobiło mi to bardzo dobrze, kiedy usłyszałem, że Pan daje nam zawsze to, o co prosimy, ale swoim boskim sposobem». Ten sposób, «wiąże się z krzyżem. Nie z powodów masochistycznych, o nie: z miłości, z miłości do końca».

Papież Franciszek

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)