Licznik odwiedzin

17357293
Od 2011 roku
17357293

Mt 9,1-8

Łoże to przestrzeń na którym odpoczywamy, na które przede wszystkim udajemy się zmęczeni, chorzy. Tam mamy nabrać sił, aby móc podejmować kolejne wyzwania naszego życia. Łoże zatem, w pewnym sensie jest odznaką naszej słabości. Potrzebujemy łoża bo inaczej nie moglibyśmy normalnie funkcjonować.

Dziś Jezus każe paralitykowi wziąć swoje łoże. Wziąć to co w nim słabe, co niedomaga, bo Jezus przemienił to w moc. Chrystus jest tym, który to co słabe przemienia w to co silne. Dlatego warto zdać sobie sprawę, że w relacji z Panem Bogiem moja słabość – wobec której stanę w prawdzie – może stać się moją mocą. Zadziwiający paradoks polega na tym, że logika Boża jest zupełnie inna od logiki ludzkiej.

Paralityk po ludzku w kulturze hebrajskiej był człowiekiem skończonym. Sam nie mógł się poruszać, a społeczeństwo ewidentnie marginalizowało jego obecność. No właśnie. To co po ludzku wydaje się być skończone, może stać się niezwykłym początkiem czegoś nowego. Paralityk otrzymał nowe życie. A co w moim życiu jest sparaliżowane? Dusza? Serce? A może całe moje człowieczeństwo funkcjonuje jak sparaliżowane, chore ciało? Człowieka różne rzeczy paraliżują, aa jedną z nich jest opinia ludzka. Jest gotów żyć w fikcji prawdziwego życia po to by opinia ludzka była zadowolona. Paraliż zabija życie, dlatego trzeba się zwracać do Chrystusa, aby nas uzdrawiał. Każdego dnia.

Też jestem paralitykiem. Ale mam szczęście, bo znam Chrystusa. Nie… jestem jednak zdrów…

Za: www. fronda.pl

 

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)