Licznik odwiedzin

17391439
Od 2011 roku
17391439

Prorockie spojrzenie (Iz 49,1-6; Dz 13,22-26; Łk 1,57-66.80)

Kiedy narodził się Jan Chrzciciel, wiedzieli o tym różni ludzie. O tym, że jego matka nie była już młodą kobietą. I że ojciec jego, Zachariasz, stracił i odzyskał mowę w cudowny sposób. O tym, że niemowlę otrzymało imię Jan, choć wcześniej nikt w jego rodzie tak się nie nazywał. Jak czytamy: „wszyscy, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca”. Rozumieli zapewne, że takie znaki – niespodziewane narodziny, znaczące imię – świadczą o pojawieniu się proroka. Umieli odczytywać głębszy sens zdarzeń.

Wziąć sobie do serca Boże słowo, jego przesłanie. Rozumieć liturgiczne znaki. Wiedzieć, co oznacza nasze chrześcijaństwo, chrzest, oczyszczenie w sakramencie. Pojąć własną wyjątkowość. Uwierzyć, że to wszystko – świat i my w nim – ma sens. Móc zawołać, jak prorok: „Próżno się trudziłem, na darmo i na nic zużyłem me siły. Lecz moje prawo jest u Pana i moja nagroda u Boga mego!”.

wiara.pl

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)