Licznik odwiedzin

17356507
Od 2011 roku
17356507

Zbudować kapliczkę (Rdz 13, 2.5-18; Mt 7,6.12-14)

Ten specyficzny stan ducha „nie-wiadomo-w-co-ręce-włożyć” towarzyszy wielu z nas prawie codziennie. Wielość zobowiązań, różnorodne pola działania, różni współ-pracujący, współ-żyjący z nami ludzie… Przydaje się wtedy na pewno spokój ducha, zdrowy rozsądek i jakaś przetestowana w praktyce kolejność działań. Niekiedy jednak sprawy za bardzo się piętrzą, nie umiemy złapać oddechu, wiele rzeczy nam umyka. Czytamy dzisiaj o Abramie, który przybył pod Hebron, a „osiedliwszy się tam, zbudował ołtarz dla Pana”.

Kto choć raz się przeprowadzał, wie, jak wiele ważnych spraw jest do załatwienia tuż po przyjeździe - patriarcha odsunął je, zaczął od ołtarza. Odłożyć na jakiś czas wszystko, choćby najpilniejsze, stworzyć przestrzeń do spotkania z Bogiem - być może jest to jakieś rozwiązanie i dla nas.

Zanim posypią się na mnie gromy ze strony ludzi zawalonych zaległościami po chorobie czy rodziców z małymi dziećmi (spróbujcie wytłumaczyć niemowlęciu, że ma poczekać na swoje mleko) dodam jeszcze: wystarczy jakaś symboliczna przestrzeń, moment zatrzymania, gest. Wszak przed Bogiem stanąć mamy my właśnie, zawaleni tysiącem spraw.

wiara.pl

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)