Licznik odwiedzin

17356610
Od 2011 roku
17356610

Dz 8, 26-40; J 6, 44-51

Czy wierzę z całego serca, że Ty jesteś Bożym Synem, Zmartwychwstałym Panem? Czy chcę być uczniem Boga? Nikt nie może przyjść do Ciebie, Jezu, jeśli nie pociągnie go Ojciec. Staję więc przed Tobą jak Etiopczyk z dzisiejszego czytania i powtarzam z mocą: Wierzę z całego serca, że Ty, Jezu, jesteś Bożym Synem, Barankiem Bożym, który oddał za mnie życie i zmartwychwstał, bym miał przystęp do Ojca. Wierzę, że jesteś Ciałem danym za życie świata, za moje życie.

Pragnę spożywać Ciebie – Chlebie Żywy, bym mógł mieć życie w Tobie na wieki. I choć mała moja wiara licha jest jak liść na wietrze, wiem, że jesteś błogosławionym Bogiem, który nie odepchnie mojej prośby i nie odwróci ode mnie swojej łaski. Podnieś mnie, Jezu, i prowadź do Ojca. Zanurz mnie w Jego miłosierdziu, bym tylko na nim zawsze opierał siłę swojej wiary, życia i miłości.

ks. Marek Chrzanowski

 

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)