Licznik odwiedzin

17292285
Od 2011 roku
17292285

Lb 21,4-9; J 8, 21-30

Zmęczeni pustynią Izraelici stracili cierpliwość. Wtedy zaatakowały ich węże – tak jak nas atakuje gorycz w sercu, która niszczy także ludzi wokół; narzekanie, które zatruwa całe społeczności; brak nadziei, który zabija. Bóg na prośbę Mojżesza kazał wywyższyć to, co ich niszczyło – kto spojrzał na węża umieszczonego na palu, był ocalony.

Czy nie wydaje nam się to absurdalne? Bóg mógł im kazać pościć, obiecać poprawę, zrobić coś konstruktywnego – coś, co przyniosłoby korzyść wspólnocie. A On kazał im patrzeć na miedzianego węża. Kiedy codzienność wzbudza naszą irytację, a w końcu przytłacza – nakazy Boże także wydają się bezsensowne: klęknąć do pacierza, wyspowiadać się, cierpliwie spełniać obowiązki, przestrzegać wszystkich 10 przykazań. A tu przecież nie ma pracy, dach przecieka, hydraulik znowu nie przyszedł i akurat teraz skręciliśmy kostkę. Wąż na wysokim palu symbolizuje krzyż Chrystusa, dzięki któremu zostajemy uratowani. Jeśli wolno metaforę tę pociągnąć dalej – wszystko, co nas uwiera, nasze powszednie nieszczęścia złączone z krzyżem – mogą nas ocalić.

wiara.pl

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)