Licznik odwiedzin

17391597
Od 2011 roku
17391597

Św. Benedykt (art. O. Meinrad Dufner SDB)

Kościół i świat z odmiennych, ale zbieżnych powodów potrzebują, aby św. Benedykt wyszedł ze wspólnoty eklezjalnej i społecznej, a otoczywszy się swoim ogrodzeniem samotności i ciszy, pozwolił nam wsłuchać się w czarujące brzmienie swojej spokojnej i pochłaniającej modlitwy. Stamtąd zaś pociągnie nas i wezwie do swoich klasztornych progów, aby podarować nam obraz pracowni „Bożej służby”, małej idealnej społeczności, gdzie wreszcie króluje miłość, posłuszeństwo, czystość, wolność od rzeczy i umiejętność właściwego ich używania, gdzie triumfują duch i pokój, jednym słowem - Ewangelia.

Niech więc powróci św. Benedykt, aby dopomóc nam odzyskać życie osobiste; to życie osobiste, którego dziś tak mocno pragniemy i o które tak się troszczymy, a które rozwój nowoczesnego stylu życia, motywowany jakoby pragnieniem bycia sobą, tłamsi zamiast pobudzać, łudzi zamiast uświadamiać. Kiedyś, w odległych czasach, człowiek chronił się w ciszy  klasztornych murów, jak czynił to Benedykt z Nursji, aby odnaleźć samego siebie. Dzisiaj do podobnej ucieczki popycha nie tyle brak społecznych relacji, ile ich nadmiar. Ożywienie, zgiełk,  pośpiech, powierzchowność i wielość zagrażają życiu wewnętrznemu człowieka; brakuje mu ciszy, aby móc usłyszeć swój wewnętrzny głos; brakuje mu porządku, brakuje modlitwy, brakuje mu pokoju, brakuje mu samego siebie. Aby móc odzyskać panowanie i duchową radość samego siebie, człowiek potrzebuje stanąć przed benedyktyńskim klasztorem. Człowiek odzyskany dla samego siebie  w  oparciu o monastyczny porządek jest jednocześnie człowiekiem odzyskanym dla Kościoła. Dość powiedzieć, że zakonnik ma w Ciele Chrystusa miejsce szczególne, funkcję jak nigdy dotąd opatrznościową i potrzebną.

Paweł VI [przemówienie z 24 października 1964]

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)