Licznik odwiedzin

17391597
Od 2011 roku
17391597

Przebiegłość człowieka i przebiegłość Boga (Rdz 27,1-5.15-29; Mt 9,14-17)

Rzecz zupełnie zwyczajna: nie wybieramy miejsca i czasu swojego urodzenia. Nie wybraliśmy rodziców, sióstr ani braci. Nieosłonięci wchodzimy w rodzinne układy, panujące zwyczaje, dziedzictwo pokoleń. I co? I pragniemy szczęścia, oczywiście. Pragniemy, żeby los nam sprzyjał. Żeby wszystkie okoliczności pomyślnie się ułożyły. Próbujemy być przebiegli. Próbujemy pomóc szczęściu, leciutko nagiąć fakty, wygładzić linie losu, poszukać uzasadnień i usprawiedliwień. Nie ze złej woli przecież, nie po to, by kogoś oszukać, ale w końcu coś nam się od życia należy, co nie?

Historia uczy, że nie należy nam się nic. Dzieci umierają. Dobrych ludzi łatwo oszukać, niekoniecznie sprzyja im szczęście. Wiele razy popełniamy błędy. Pewne wybory drogo kosztują, i to nie tylko nas, także ludzi nam bliskich. Nasza przebiegłość na nic się nie zda. Stajemy bezradni w obliczu kataklizmu, a nawet zwykłej burzy. Jesteśmy pełni rozpaczy w obliczu choroby i powszechnego bezrobocia. Nie umiemy rozwiązać więzów, pozbyć się tego, co nas krępuje. Nie umiemy spłacić zobowiązań zaciągniętych jeszcze przed naszym urodzeniem. Wszyscy tak samo: Polacy, Ukraińcy, Niemcy, Amerykanie, Rosjanie, Czeczeńcy, Arabowie... Ba! Sąsiad z sąsiadem i brat z bratem... Zło rodzi zło, nienawiść prowadzi do nienawiści, rozłam owocuje rozłamem.

A jednak Bóg jest przebiegły także, choć inaczej niż człowiek. Daje dobro, nie negując naszych wyborów. Pozwala na pomyłki, ale nie udaje, że wszystko jest ok. Daje błogosławieństwo, pomnaża, wśród słabości ofiarowuje moc. Jakby na przekór, jakby nie licząc się z naszym zawikłaniem, naszą winą, złem.

Uczynić małe dobro, ale dzisiaj. Wtedy za kilka lat, może za kilka wieków, kto wie...?

wiara.pl

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)