Licznik odwiedzin

17292376
Od 2011 roku
17292376

Mt 6,19–23

Bóg stworzył nas wolnymi i dla wolności. Sami wybieramy siebie i swoją przyszłość. W doczesności nasze wybory są uwarunkowane i nie zawsze największe nawet wysiłki doprowadzą nas do upragnionych rezultatów. Jednak nie zamierzony cel jest najważniejszy. Istotne jest to, co przez nasze wybory dzieje się z nami samymi, kim się stajemy. W wymiarze duchowym nasze wybory mają znaczenie pierwszorzędne. Dokonując wyboru, robiąc coś, jednocześnie sami się stajemy. Nasze wybory nas kształtują. Rezultat naszych wyborów, osiągnięcie celu lub nie, nie ma zasadniczego znaczenia. Niezależnie od rezultatu, sam wewnętrzny wybór wyrasta z zawierzenia, a przez nie dokonuje się prawdziwy wybór siebie.

Gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje (Mt 6,21)

Serce oznacza moje wnętrze, centrum, w którym dokonuje się wybór życia lub śmierci, gdzie najbardziej jestem sobą. Dlatego niezmiernie ważne jest określenie, gdzie jest mój skarb, w czym naprawdę pokładam nadzieję, co widzę jako wartość, jako to, dla czego warto żyć. Żyjemy właściwie tym, czego się spodziewamy, co już widzimy w naszej wyobraźni. To widzenie staje się siłą napędową. Dlatego trzeba zadbać o dobre oczy. „Boże widzenie jest wszystkim w życiu duchowym” – napisał kiedyś trafnie Michel Philip Laroch. Dobre oczy rozświetlają drogę życia. Zdrowe oko, czyli zdrowa nadzieja, właściwe widzenie „skarbu” dają właściwą orientację w życiu.

Święty Paweł, który w pierwszym czytaniu daje świadectwo swojego życia, znosił wszystkie trudy jedynie dlatego, że „trwał, jak gdyby [na oczy] widział Niewidzialnego” (por. Hbr 11,27). Dlatego też nawet potrafi się chlubić ze swoich słabości, wiedząc, że są one sposobnością do budowania wytrwałej nadziei, a przez to jedności z Chrystusem, który jest owym najcenniejszym skarbem. Święty Paweł powie o tym wprost w innym miejscu: Dla mnie bowiem żyć – to Chrystus, a umrzeć – to zysk (Flp 1,21). Dla nas te słowa stają się rzeczywistością podczas Eucharystii. W niej Chrystus jest darem życia.

o. Włodzimierz Zatorski OSB

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)