Licznik odwiedzin

17357322
Od 2011 roku
17357322

1908 r. - Krótko przed Bożym Narodzeniem przybyły do Anglii S. Salezja i S. Dominika. Zamieszkały u Sióstr Benedyktynek w Princethorpe. Zadaniem ich było zdobycie ję­zyka angielskiego, by móc potem udać się do Ameryki w celu założenia tam placówki Zgromadzenia.

1909 r. - Propozycja dotycząca Ameryki - zawiodła. Obie siostry otrzymały polecenie założenia w Anglii placówki Zgro­madzenia. Dzień założenia pierwszej filii w Rochdale k. Manchester, przypada na 25 kwietnia. Na 90 000 mieszkańców fabrycznego miasta, przypadało tylko  10% katolików. Dla nich to zapoczątkowały siostry małą prywatną szkołę, a później przedszkole.

1914 r. - Pierwsza wojna światowa przerwała kontakt z macierzys­tym krajem. Pobyt i działalność sióstr była możliwa jedynie w zależności od przełożonej narodowości an­gielskiej. Na okres przejściowy przejęła tę funkcję siostra ze Zgromadzenia św.Wincentego a Paulo /szarytka/ z Tottington. Później pełniła to zadanie pewna  pani, udzielająca lekcji w szkole parafialnej w Rochdale.1919 r. Ponieważ przedszkole w Rochdale wymagało powiększenia, przeniesiono je do Mount Pleasant, Facit.

1931 r. - Do wybuchu drugiej wojny światowej przyjeżdżały do Rochdale kandydatki Szkoły Misyjnej z Limburga, by dopełnić swoje studia przez złożenie egzaminu w Oxford.

1937 r. - W Castleford  siostry objęły szkołę. Z braku sióstr musiały z niej później zrezygnować.

1939 r. - Druga wojna światowa wpłynęła znowu na pewną izolację okręgu angielskiego od reszty Zgromadzenia. Nie miała jednak wpływu na przerwanie prowadzonych dzieł.

1947 r. - W Rochdale założono nowicjat. Z biegiem czasu jego charakter stawał się coraz bardziej międzynarodowy, gdyż przybyły tu kandydatki z Anglii, Irlandii, Szkocji, Italii, Niemiec i Szwajcarii.

1950 r. - Pallotti Hall – przeniesiono tu dom dziecka z Facit.

1954 r. - Londyn – przy parafii św. Piotra i Pawła, prowadzonej przez irlandzkich Księży Pallotynów, Siostry podjęły pracę parafialną oraz w szkole. Do wspólnoty londyńskiej należały również Siostry studiujące na uniwersytecie w Londynie i na innych uczelniach. Dom stał się też przejściową przystanią dla wszystkich przyjeżdżających z innych kontynentów.

Kościół pw. św. Piotra i Pawła w Londynie

1956 r. - Powiększonej szkole w Rochdale, do której należały: Beechwood, Westfield i Highfield, przyznano stopień państwowy „Grammar School”.

1964 r. - Siostry okręgu angielskiego udały się do Irlandii, by objąć prowadzenie domu przy seminarium Księży Pallotynów w Thurles, Tipperary.

1966 r. - Rochdale – Siostry wybudowały nowy dom. Tym samym skończył się okres ciężkich warunków mieszkaniowych. Dom ma służyć wspólnocie jako siedziba okręgu angielskiego oraz jako dom nowicjatu.

1968 r. Okręg angielski został podniesiony do rangi prowincji. Siedziba prowincji została przeniesiona do Londynu.

S. Christine Bohr, wieloletnia Przełożona Prowincjalna

S. Stella i s. Anna Maria (103 lata!)

S. Petrona

Wspólnota z Anglii

___________________

Źródła: Opracowano w oparciu o manuskrypt "Zarys historii wspólnoty Sióstr Apostolstwa Katolickiego", autorstwa S. Dominiki Rose i Sr. Ewy Hunold, wyd. przez Generalat Sióstr Misjonarek Apostolstwa Katolickiego, Rzym 1970/71.

Zdj. S. Izabela Świerad SAC, Archiwum Generalatu, Rzym

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)