Licznik odwiedzin

17446264
Od 2011 roku
17446264

Maj 2020

Rzym

▪ 14 maja papież Franciszek wezwał ponownie wszystkich wierzących i ludzi dobrej woli do modlitwy, postu i jałmużny w intencji zatrzymania pandemii COVID-9. Nasze rzymskie wspólnoty w jedności z całym Zgromadzeniem odpowiedziały na zaproszenie Ojca św.

▪ 18 maja, w 100 rocznicę urodzin św. Jana Pawła II, papież Franciszek celebrował Mszę św. w kaplicy św. Sebastiana przy grobie papieża Polaka. Była to pierwsza otwarta liturgia, od czasu wprowadzenia restrykcji związanych z pandemią wirusa. Tysiące osób, w tym polscy biskupi razem z wiernymi, planowało pielgrzymować do Rzymu, by – razem z Ojcem św. Franciszkiem –  uczcić św. Jana Pawła II. Niestety epidemia uniemożliwiła podróżowanie. Jednak 18 maja podczas Mszy św. zgromadziło się ok. 100 osób. Wśród obecnych byli JE Ks. Kardynał Konrad Krajewski, jałmużnik papieski, JE Ks. Arcybiskup Jan Romeo Pawłowski, odpowiedzialny za sekcję Korpusu Dyplomatycznego w Sekretariacie Stanu oraz Pan Janusz Kotański, Ambasador RP przy Watykanie. Również dwie nasze Siostry miały możliwość uczestnictwa we Mszy św. W homilii papież Franciszek podkreślił charakterystyczne cechy św. Jana Pawła II: modlitwę, bliskość z Ludem Bożym oraz miłosierdzie i sprawiedliwość.

▪ 16 maja, w rocznicę święceń kapłańskich św. W. Pallottiego, w kaplicy w Prokurze, s. Binita Sorgen, złożyła na ręce s. Josephiny D’Souza, wikarii generalnej, śluby wieczyste. S. Binita jest drugą siostrą, którą spotkała łaska złożenia profesji w Rzymie. Siostra od dwóch lat pełni posługę we wspólnocie w prokurze generalnej i ze względu na zakaz podróżowania wywołany Covid-19 nie mogła dołączyć do Sióstr w Indiach. Mszy św. przewodniczył i homilię wygłosił JE Ks. Kardynał Konrad Krajewski, jałmużnik papieski. Koncelebrowali księża salwatorianie. Uroczystość zgromadziła nasze rzymskie wspólnoty oraz siostry Pallotynki Rzymskie, z s. Ivete Garlet CSAC, przełożoną generalną. Tematem przewodnim były słowa z Ewangelii św. Jana „Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem” (J 15,16).

Niemcy/Brazylia

▪ Z powodu ograniczeń wywołanych COVID-19 tempo życia znaczenie zwolniło. Nie mniej jednak wciąż docierają do nas wiadomości o bliskich nam osobach, które są zarażone. Także w Refrath, w naszym szpitalu i domu opieki dla osób starszych, wielu podopiecznych i pracowników zmaga się z pandemią i zakażeniem. Nie najlepsze informacje dochodzą również z Brazylii, gdzie od końca kwietnia wirus zbiera potężne żniwo. W tej sytuacji żyjemy przede wszystkim apostolstwem modlitwy i wezwaniem do całkowitego zawierzenia Panu. 

▪ Nasze Siostry z Brazylii relacjonują, że pandemia z potężną siłą uderzyła także w Codo i Timbiras. Z wyjątkiem supermarketów, aptek i banków wszystko jest zamknięte i obowiązuje całkowita blokada i izolacja. Panuje strach i niepewność. Mimo to, wielu ludzi nie dowierza, że ryzyko jest tak duże i gromadzi się na placach i ulicach jak dotychczas. Rząd przyznał pomoc finansową dla najbrdziej potrzebujacych. Banki oblężone są przez tłumy ludzi, którzy stoją w kilometrowych kolejkach, aby wypłacić pieniądze. Choruje wiele osób starszych. Lekarze jednak mówią, żeby zostali w domach, ponieważ okoliczne szpitale nie mają oddziałów intensywnej terapii i nie są w stanie udzielić pomocy. Wśród zarażonych w Codo są nasi sąsiedzi. 4 bliskie nam osoby zmarły. W kościele na Mszy św. może być tylko 5 osób. W Santa Teresina jedynie Siostry uczestniczą w Eucharystii. Mimo trudności jesteśmy pod wrażeniem wzajemnej solidarności, jaką ludzie sobie okazują. Parafie, firmy i organizacje zajęły się dystrybucją paczek żywnościowych. Nasze apostolstwo jest w 99 % zawieszone, ponieważ wszystkie inicjatywy społeczne nie mogą się odbywać. To życie, którego nie znamy!  Poświęcamy więc czas na wzmożoną modlitwę, prace domowe i haftowanie, wykorzystując czas jak najbardziej owocnie. Wszystko wskazuje na to, że co najmniej do sierpnia nie można liczyć na znaczną poprawę. Nie tracimy jednak nadziei! Wszystko w ręku Boga!

Anglia/Tanzania

▪ Dobre wieści z naszej nowej misji w Zambii! Jako Zgromadzenie zostałyśmy zarejestrowane w rejestrze państwowym. Dzięki temu możemy podejmować działania jako pełnoprawna instytucja. Czasowo, z powodu pandemii COVID-19, nasz ośrodek zdrowia, w którym pracuje s. Sesilia Kimario, został zamknięty. Budynek ośrodka jest połączony z domem sióstr, co bezpośrednio zagraża zakażeniu wspólnoty, gdyby taki pacjent zgłosił się do ośrodka.

▪ Z radością i wdzięcznością świętowaliśmy srebrny jubileusz kapłaństwa ks. Shajii Mathew SAC, który od 15 lat posługuje jako misjonarz w Zambii. W uroczystości wzięło udział nieliczne grono sąsiadujących z nami wspólnot zakonnych oraz przedstawiciele parafii.

USA

▪ Siostry ze wspólnoty w Laurel: s. Karen, s. Danuta, s. Sahaya i s. Amutha zgłosiły się na ochotnika, by spakować i rozdzielić żywność, którą nasza parafia przygotowała dla najbardziej potrzebujących. Poza tym, niemalże cała wspólnota była zaangażowana w wiosenne prace ogrodowe i około domowe.

▪ Nasza szkoła św. w. Pallottiego nadal prowadzi zajęcia online. Budynek szkoły nie zostanie otwarty aż do jesieni. Nie mniej jednak szkoła nie zwalnia tempa i zdalnie organizuje ceremonie wręczenia nagród, czy tradycyjny bankiet dla seniorów. Wszystko się odbyło dzięki nowym technologiom! Zabrakło jedynie wspólnego posiłku.

▪ 1 maja JE Ks. Arcybiskup Jose H. Gomez z Los Angeles, przewodniczący Episkopatu Stanów Zjednoczonych oraz biskupi Kanadyjskiej Konferencji dokonali aktu poświęcenia obu narodów Najświętszej Maryi Pannie. Nasze wspólnoty wzięły udział w tym wydarzeniu poprzez transmisję TV. Cały kraj zjednoczył się w modlitwie za najsłabszych, chorych i za służby, które pracują w cieniu ryzyka COVID-19.

▪ Nasz szpital w Huntington oraz 7 innych szpitali z Zachodniej Wirginii odebrało przelot honorowy 167 i 130 WV Air - lotnictwa Gwardii Narodowej, którzy w ten sposób uhonorowali pracowników służby zdrowia, ratowników medycznych oraz zespoły ratownicze, które znajdują się na pierwszej linii frontu walki z wirusem. Imponujące akrobacje lotnicze były jednocześnie jednym z elementów szkoleniowych pilotów Gwardii Lotniczej WV Air.

▪ 6-12 maja to Narodowy Tydzień Pielęgniarek. Mimo, że uroczystości na poziomie krajowym zostały wstrzymane z powodu COVID-19, to lokalnie pielęgniarki zostały uhonorowane za ciężką pracę. Również w naszym szpitalu St. Mary nie zabrakło wyrazów wdzięczności. Niektóre restauracje w Huntington przygotowały dla nich darmowe posiłki na cały tydzień. Tydzień Pielęgniarek jest obchodzony od 1954 r. Tegoroczne obchody – ze względu na krytyczne wydarzenia światowe –  miały charakter absolutnie wyjątkowy. Mamy wiele powodów, aby podziękować naszym odważnym i dzielnym pielęgniarkom.                       

Afryka Południowa

▪ W Domu św. Józefa obchodziliśmy Światowy Dzień Pielęgniarek. Dzieci wyraziły wdzięczność pielęgniarkom za opiekę i bycie na pierwszej linii frontu w walce z pandemią w celu ich ochrony. Słowa podziękowań do pielęgniarek skierowała także Pani Audrey Gourrah, zajmująca się kontrolą zakażeń. Podkreśliła, że wszyscy nasi podopieczni oraz personel medyczny są bezpieczni i dysponują odpowiednim sprzętem ochronnym.

▪ 16 maja, na ręce s. Prabhy Varghese, pełniącej obowiązki przełożonej prowincjalnej, s. Promila Kiro w obecności wspólnoty, odnowiła profesję na kolejny rok. Polecajmy Siostrę opiece Maryi Królowej Apostołów i wstawiennictwu św. W. Pallottiego.

Polska

S. Anita Łuka, jedna z naszych misjonarek z Kamerunu, przebywa w tym roku w Polsce przygotowując się do wyjazdu na kolejną misję. W związku z epidemią koronawirusa, Siostra Anita, za zgodą Siostry Przełożonej Prowincjalnej Iwony Nadziejko SAC, zgłosiła do Ministerstwa Zdrowia swoją gotowość podjęcia pracy pielęgniarskiej w miejscu, gdzie będzie potrzebna. Siostrę przydzielono do Szpitala Zakaźnego w Warszawie. Po przeszkoleniu podjęła pracę na oddziale. Osoby z Nią pracujące przyjęły z podziwem fakt dobrowolnego zgłoszenia się Siostry do opieki nad zarażonymi i podkreślają, że jest dla nich duchowym wsparciem.

Świadectwo S. M. Anity Łuki SAC: “W jednym z objawień Pan Jezus powiedział do Świętej Katarzyny ze Sieny: „Ja jestem Który Jestem, a ty jesteś ta która powinna być tam gdzie Ja Jestem". Jezus jest przy każdym człowieku szczególnie bliscy są Mu chorzy, On jest na szpitalnym łóżku wszędzie tam gdzie cierpi człowiek, On jest również w szpitalu przy ulicy Wolskiej, skoro On tam jest, to tam jest również miejsce dla mnie, przy chorych. Do pomocy potrzebującym w czasie pandemii koronawirusa skłoniła mnie Ewangelia. Jako osoba wierząca, wiem, że słowa Jezusa „cokolwiek uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych mnieście uczynili” (Mt 25 40) są prawdziwe. Wiedząc o potrzebie w jakiej znajdują się szpitale postanowiłam im pomóc. Gdy pielęgniarki odchodzą na zwolnienia, biorą urlopy i boją się by nie zarazić swoich rodzin, ktoś musi zająć ich miejsce. Będę wdzięczna Bogu jeśli dzięki mojej pracy uda się uratować choć jedną z pielęgniarek przed zakażeniem. Nie ma w tym nic nadzwyczajnego, to tylko naśladowanie Jezusa i ewangeliczna miłość bliźniego w praktyce. W jednoimiennych szpitalach zakaźnych, od izby przyjęć przez wszystkie oddziały pracujące w nim osoby zobowiązane są przestrzegać szczególnych środków ostrożności. Pracujemy w kombinezonach ochronnych. Nie to jednak sprawia, że się nie boję. To daje mi Jezus Chrystus, który w słowach „kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z powodu Mnie i Ewangelii, zachowa je” (Łk9, 23). Moje życie jest w rękach Jezusa, cóż by mi przyszło z tego, że zamknęłabym się w odosobnieniu? Cokolwiek złego miałoby się stać może się wydarzyć w sklepie, na ulicy czy w tramwaju. Strach nie może paraliżować naszych działań. Moje życie należy do Jezusa, z Nim niczego się nie boję”.

Indie

▪ Każde powołanie do życia konsekrowanego rodzi się z kontemplacji i głębokiej komunii z Chrystusem.  Dzięki temu doświadczeniu, 4 siostry z Prowincji Matki Bożej Pięknej Miłości w Indiach, złożyły śluby wieczyste. Dwie z nich, s. Susmita Kullu i s. Vennela Songa – w domu prowincjalnym w Bangalore na ręce s. Helen Lourdusamy, przełożonej prowincjalnej; s. Nirmala Gongolu we wspólnocie w Ganavaram, w Andra Pradesh, a s. Binita Sorgen w Rzymie. Ze względu na zakaz podróżownia s. Nirmala i s. Binita nie mogły dołączyć do wspólnoty w Bangalore. Dziękujmy Bogu za dar nowych Sióstr i ich bezinteresowną służbę Kościołowi i Zgromadzeniu. Niech Bóg umacnia je w powołaniu i obdarzy łaską wytrwałości na pallotyńskim szlaku misyjnym.  

Rwanda/Kongo

▪ Kongo przeżywa zalew wirusem COVID-19, co dporowadziło do zwiększenia ograniczeń. W prowincji North Kivu, szczególnie w Goma, szkoły i kościoły nadal są zamknięte. Działa transport publiczny oraz handel na targach, z zachowaniem obowiązujących restrykcji. Nasze wspólnoty razem z sąsiadującymi Zgromadzeniami uczestniczą we Mszy św., które odprawiają księża pallotyni. Jedynym apostolstwem, które kontynuujemy, zachowując środki ostrożności, jest opieka medyczna w ośrodku zdrowia i szpitalu oraz dystrybucja leków.

Pamiętajmy o naszych zmarłych Siostrach

S. Sylvia Rose Rolland  SAC  * 25.02.1926  † 12.05.2020   USA                 

S.M. Wirginitas Wołosowicz SAC  * 07.05.1929  † 17.05.2020   Polska

 

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)