Licznik odwiedzin

17446083
Od 2011 roku
17446083

Marzec/Kwiecień 2020 (Cz. 1.)

Drogie Siostry

Drodzy Czytelnicy naszego miesięcznika GenEx

Pax Christi!

Pragnę poinformować, że nasze wiadomości GenEx z marca i kwietnia zawierają nie tylko ważne wiadomości z życia naszych Prowincji, ale znajdziemy w nich także świadectwa naszych Sióstr i wspólnot odnoszących się do bieżącej sytuacji wywołanej COVID-19. W pewnej sekwencji czasowej umieścimy je także na naszej stronie internetowej, aby szersze grono czytelników mogło się z nimi zapoznać.

Zjednoczona w miłości Zmartwychwstałego Pana

S.M. Izabela Świerad SAC
Przełożona Generalna

 

***   ***   ***

Rzym

▪ Z racji pandemii COVID-19 papież Franciszek przewodniczył wyjątkowej celebracji URBI ET ORBI, która w zwyczajnych okolicznościach odbywa się zaledwie dwa razy w roku: podczas Świąt Wielkanocnych i Świąt Bożego Narodzenia. Przemawiając na pustym Placu św. Piotra, w strugach deszczu, Ojciec św. – dzięki środkom masowego przekazu –  zgromadził miliony ludzi na całym świecie. W dobie kryzysu modlił się w obecności dwóch szczególnych znaków: obrazu Matki Bożej Salus Populi Romani, który znajduje się w Bazylice Matki Bożej Większej oraz przed słynącym cudami Krzyżem z kościoła św. Marcellego przy Via del Corso. Po pełnej wymownego milczenia adoracji Najświętszego Sakramentu, papież udzielił uroczystego błogosławieństwa, z którym łączyła się również możliwość uzyskania odpustu zupełnego. /zobacz więcej na naszej stronie internetowej/.

▪ We wspólnocie Zarządu Generalnego również dostosowałyśmy się do konieczności zachowania zalecanych środków bezpieczeństwa. Rzym – jako serce Kościoła –  zawsze tętnił życiem liturgicznym, w tym czasie opustoszał. Kościoły były zamknięte na jakiś czas, a do dziś nie są sprawowane Msze św. oraz inne sakramenty. Każdego dnia gromadzimy się przed TV o 7.00 na Eucharystii z papieżem Franciszkiem, nie tracąc nadziei i wiary w moc Boga. Dla dodania otuchy naszym sąsiadom przygotowałyśmy dla nich pokrzepiającą modlitwę, śpiew i dekoracje naszych balkonów. Ludzie z wdzięcznością dołączyli do nas ze swoich balkonów. Wzajemne pozdrowienia, prośby o modlitwę naprawdę połączyły nas w serdeczną sąsiedzką wspólnotę i dały możliwość na bliższe wzajemne poznanie. 

Wirus może dotknąć każdego, bez względu na kolor skóry, pochodzenie czy stan posiadania. Ten czas uczy nas większego szacunku do życia, mobilizuje do wytrwałej modlitwy, do nawrócenia i przemiany. Jedno jest pewne, po kryzysie nie będziemy już tacy sami, ufamy że narodzimy się na nowo.

▪ Prokura, jako dom dla gości, zgodnie z przepisami rządowymi została zamknięta, a Siostry we wspólnocie po raz pierwszy przeżywają doświadczenie pustego domu: bez gości i bez pracowników. Ze względu na COVID-19 większość rezerwacji została odwołana. Mimo to Siostry pozostają w kontakcie z gośćmi, dzieląc się dobrym słowem, dodając otuchy i solidaryzując się w cierpieniu i modlitwie. Mamy nadzieję, że prokura wróci do zwyczajnego rytmu i będziemy mogły kontynuować nasze apostolstwo.

S. Hanna Kiedrowska nie opuściła posterunku pomocy najuboższym. Jak dotychczas, w każdy wtorek i czwartek, w ramach współpracy z JE Ks. Kardynałem Konradem Krajewskim, Jałmużnikiem papieskim, pomaga w z grupą wolontariuszy w zabezpieczeniu podstawowych potrzeb biednych i bezdomnych. Siostra służy pomocą w prysznicach watykańskich oraz przygotowuje i rozdaje jedzenie, środki do dezynfekcji i maseczki. Sytuacja bezdomnych jest szczególnie trudna w tej chwili, ponieważ od tygodni zamknięte są wszystkie bary i restauracje, nie ma też pielgrzymów i turystów, którzy ich wspomagali na ulicach. S. Hanna mówi, że jest wdzięczna Bogu, że w tej godzinie próby jest zdrowa i dzięki temu może pomagać innym w imieniu Zgromadzenia. „Wielbię Pana Boga za dar odwagi, jakim mnie obdarza, abym bez lęku mogła stawić czoła wyzwaniom, jakie niesie COVID-19. Jeszcze bardziej widoczna i wzruszająca staje się dla mnie obecność Boga, Jego moc i opatrzność. Dziękuję za wsparcie, modlitwę i zachętę, których codziennie doświadczam ze strony mojej wspólnoty”.

Pośrodku tych wydarzeń kontemplujemy Boga, który jest zawsze Inny i Nowy w darach swojej miłości. Mimo trosk dziękujemy Mu za dar życia. Dziękujemy za tych, którzy odeszli z powodu COVID-19, wierząc że dziś są już w Domu Ojca.

Rozpoznajemy, że również nas Pan zaprasza do zażyłej relacji z sobą. Za przykładem św. W. Pallottiego, czujemy się wezwane do ożywienia wiary, umacniania jedności i naśladowania Jezusa w Jego ukrytym i ubogim życiu w Nazarecie.

NIEMCY

▪ 3 marca Konferencja Episkopatu Niemiec wybrała biskupa Limburga JE Ks. Georga Bätzing  na nowego przewodniczącego. W dn. 13-14 marca odbyło się pierwsze spotkanie podkomisji ds. Zjednoczenia naszych siostrzanych pallotyńskich Zgromadzeń. Członkinie podkomisji w składzie: s. Astrid Meinert, przełożona prowincjalna, s. Adelheid Scheloske, s. Maria Dörig ze Szwajcarii i s. Rosemarie Steinbach z Anglii, dzieliły się własnym doświadczeniem procesu ponownego zjednoczenia oraz doświadczeniem swoich wspólnot z Niemiec, Szwajcarii i Anglii.

▪ Siostry przeprowadziły sie do nowego domu Camaldoli. Miesiące przygotowań, porządkowania i wykończenia prac budowlanych zostały teraz zdominowane przez pandemię COVID-19. Ostatnio, tj.15 marca w naszej kaplicy Siostry uczestniczyły we Mszy św. Aktualnie, ze względu na zakaz gromadzenia się, spotykają się jedynie – z zachowaniem wszystkich środków ostrożności –  na wspólnej modlitwie i nabożeństwie eucharystycznym, podczas którego mogą przyjąć Komunię św.

▪ Od początku pandemii towarzyszyła nam troska przede wszystkim o nasze Siostry starsze, które stanowią większość Prowincji, a stąd należą do tzw. grupy ryzyka. W każdej wspólnocie ściśle przestrzegamy wytycznych, aby jak najskuteczniej chronić siebie i naszych pracowników. Jesteśmy bardzo wdzięczne za ich zaangażowanie w naszych domach opieki oraz za wsparcie naszych współpracowników z Fundacji św. W. Pallottiego, którzy z oddaniem troszczą się o Siostry i wszystkich naszych podopiecznych, którzy potrzebują opieki.

Ze względu na specyfikę bieżących wydarzeń, nasza celebracja Świąt Wielkanocnych była inna niż dotychczas. Oddzielone od siebie koniecznością zachowania bezpieczeństwa, ale zjednoczone duchowo, trwałyśmy wspólnie na modlitwie. Za pośrednictwem TV uczestniczyłyśmy w Liturgii Triduum Paschalnego transmitowanej z kościołów w Niemczech i z Rzymu. Przesłanie, które kobiety przyniosły uczniom, stało się dla nas dziś bardziej znaczące i wymowne niż kiedykolwiek wcześniej: Chrystus prawdziwie Zmartwychwstał! To nasza kotwica!

Podobnie jak uczniowie z Emaus, wiemy że Zmartwychwstały Pan idzie z nami, więc modlimy się: Panie, zostań z nami!

PAMIĘTAJMY O NASZYCH ZMARŁYCH SIOSTRACH

S. BEATRIX KÖHLER SAC  * 19.11.1928  † 30.03.2020   NIEMCY

Ciąg dalszy nastąpi …

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)