Licznik odwiedzin

17095346
Od 2011 roku
17095346

ŚWIĘTOŚĆ, PODRÓŻ RAZEM

Pallotyński charyzmat - proroczy głos we współczesnym świecie

Św. Wincenty Pallotti „prorok kościoła katolickiego”, „prekursor i święty współczesnych czasów ”. Rzeczywiście jego proroczy głos, który wzywa do równości w Kościele, aby każdy mógł być  Apostołem bez względu na stanu jest naprawdę niesamowity. Jestem głęboko zainspirowana i pobudzona Jego charyzmatem „rozpalania miłości i ożywienia wiary” w Kościele. Zauważam jako Hinduska, że w naszym  Kościele w Indiach kładzie się nacisk na tradycyjne praktyki, na hierarchię, tradycje i popularnych świętych. To było powodem  zrodzenia się we mnie wielu wątpliwości w początkowym etapie mojego życia zakonnego. Różne dzieła ZAK zachęciły mnie do pogłębienia studiów dotyczących życia i charyzmatu św. Wincentego Pallottiego, a zaangażowanie się w różne posługi pallotyńskie pozwoliło mi na poznanie głębi i wspaniałości duchowości pallotyńskiej.

Zjednoczenie Apoatlstwa Katolickioego (UAC) to nowy sposób życia, w którym ludzie poznają Jezusa i kochają Go. W rzeczywistości misją pallotyńską kieruje tylko miłość Boga. Pallotti wyraża swoją pasję do Boga, podążając za Jezusem, Apostołem Ojca Przedwiecznego. Jest bardzo jasne, kiedy mówi: „nie moja wola, lecz  Bóg; nie jedzenie, lecz Bóg; nie picie… lecz  Bóg; nie ubranie, lecz Bóg; …  Bóg, we wszystkim mój Bóg.

Właśnie to powołanie, które otrzymałam od Pana za pośrednictwem Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego, ukazało mi, gdzie naprawdę jest ten Bóg i to skłoniło mnie do przyjęcia bezbronnych dzieci zarażonych HIV / AIDS. Dla mnie dzieci te są obrazem  naszego zranionego Boga w ludzkim ciele, którego spotkałam osobiście. Podobnie było u Pallotiego, kiedy Wincenty spotkał w Rzymie dzieci dotkniętych cholerą.

W 2006 r.  wskaźnik zabójczej epidemii HIV / AIDS w okręgach Karimnagar w stanie Telangana był bardzo wysoki. Choroba ta pochłonęła wówczas również życie tysięcy ludzi w stanie Andhra Pradesh. Kryzys został dodatkowo pogłębiony przez analfabetyzm, ubóstwo, bezrobocie, migrację i brak wiedzy na temat HIV / AIDS, metody bezpiecznego seksu i stosowania niesterylizowanych strzykawek, igieł itp. Po  zdobyciu wiedzy na temat tej choroby niektórzy ludzie poważnie popadli w depresję i chcieli zakończyć swoje życie. Oprócz tego byli dyskryminowani przez krewnych i sąsiadów, wyrzucani z rodzin i wiosek. Nie byli w stanie wykonywać żadnej pracy i byli pozbawieni podstawowych potrzeb, takich jak żywność, mieszkanie i pomoc medyczna. Przeszli to  bardzo ciężko. Mężczyźni i kobiety wraz z dziećmi żyli w stresującym środowisku. Czasami nawet nie wierzyli w istnienie Boga w ich życiu.

W tej trudnej i ryzykownej sytuacji dewiza Pallottiego zainspirowała nas do myślenia o znalezieniu mieszkania dla dzieci, niezależnie od kasty i wyznania. Podczas epidemii cholery, Wincenty,choć niewątpliwie bał się, kierował się miłością  - „Caritas Christi Urget Nos”. (2 Kor 5:14). Naszą konkretną odpowiedzią na tę trudną sytuację było otwarcie naszego Centrum HIV o nazwie „Krupa Bhavan” (Dom Łaski) w wiosce Dacharam w 2006 r., gdzie mogłyśmy przyjąć dzieci zakażone HIV / AIDS. Pierwsze dzieci, które przyjęłyśmy, cierpiały na deformacje kończyn, sączące się rany, owrzodzenia jamy ustnej i choroby skóry. Byli bliscy śmierci. Nasza opieka dotarła daleko, do dotkniętych wiosek i rodzin. Kiedy dzieci zostały przywiezione do nas, otrzymały lekarstwa, opiekę, edukację i wychowanie religijne. Kapłani i dobroczyńcy wspomagali ośrodek własnymi możliwościami, a także środkami materialnymi. Stopniowo dzieci te były zaakceptowane zarówno przez naszych mieszkańców, jak i przez szkoły. Obecnie niektórzy z nich są na studiach uniwersyteckich bez żadnej dyskryminacji i żyją pełnym nadziei życiem w Jezusie.

Mocno wierzę, że nie mogłybyśmy tego zrobić same. „Da me nulla posso ... Con Dio posso tutto… Sam nie mogę nic zrobić ... Ale z Bogiem mogę zrobić wszystko ...” (OOCC XI, 521). Kiedy słuchamy Tego, który nas powołał, to On czyni wszystko możliwym. Pan tworzy nowe rzeczywistości. Musimy być dynamiczni w obecnych czasach , w świecie często pogrążonym w ciemności. Nadszedł czas, aby wyrwać się z życia pełnego komfortu i z pasję służyć biednym, uciskanym, ludziom z marginesu, krzywdzonym, bezbronnym, dzieciom, młodzieży, mężczyznom i kobietom, chorym  dotkniętych epidemią i przewlekłymi chorobami, tym, którzy są pozbawieni głosu  w społeczeństwie. Niech nasz głos będzie tym, który polepszy ich życie. Od samego początku swojego pontyfikatu Papież Franciszek nigdy nie przestawał namawiać kapłanów na całym świecie, aby pozostali blisko ludzi z marginesu i byli „pasterzami żyjącymi z zapachem owiec” (WATYKAN, 3 lutego 2014 r.)

 „Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni” (Mt 5, 4). W Adhortacji Apostolskiej „Gaudete et Exsultate”papież Franciszek zaprasza nas do przyjęcia błogosławieństw, gdyż są one jakby dowodem tożsamości chrześcijanina.(por. GE 63). „Wiedzieć, jak opłakiwać innych: to jest świętość” (GE 76). Żyjemy w  świecie, w którym ludzie mogą być stałymi nosicielami konfliktów, stresu, napięcia i wszelkiego rodzaju nadużyć. W bólach i smutkach naszych sióstr i braci jesteśmy wezwani do odczuwania empatii. Dziś jesteśmy wezwani, aby pomóc znieść ból innych, ich fizyczne i duchowe rany. „On sam, w swoim ciele poniósł nasze grzechy na drzewo krzyża” (1 P 2, 24). Osobista świętość jest ostatecznym celem pallotyńskiego charyzmatu i misji. „Tutti santi, presto santi, grandi santi ... Wszyscy święci… wkrótce święci… wielcy święci”, mówi św. Wincenty Pallotti. Aby nie stać bezczynnie w ochronnej powłoce życia, musimy odczuwać ból innych, wiedzieć, jak płakać z innymi. Św. Paweł mówi, Kościół jest jednym Ciałem: jeśli jeden członek cierpi, wszyscy inni cierpią z nim (1 Kor 12,26). Najwyższy czas zmienić nasze drogi, żyć naszym powołaniem świętości, dzielić cierpienia innych i budować Królestwo Boże (por. GE 76).

W swoim ostatnim liście na temat skandali w Kościele papież Franciszek podkreślił, że „każdy ochrzczony powinien czuć się zaangażowany w zmiany zarówno kościelne jak i społeczne, których tak bardzo potrzebujemy” (List papieża Franciszka do Ludu Bożego (20 sierpnia 2018 r.) )). Założenie Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego opiera się na jedności między kapłanami, osobami konsekrowanymi i świeckimi. Aktywny udział wszystkich członków Kościoła pomaga stworzyć taką  komunię, która może wyeliminować wiele zła. Bóg oczekuje naszego zaangażowania w zbawczą misję Kościoła. W Evangelii Gaudium papież Franciszek wzywa nas do dzielenia się radością Ewangelii. Członkowie rodziny pallotyńskiej są wezwani do życia Ewangelią jako podstawową zasadą ich życia, do poznania Jezusa i znalezienia prawdziwego szczęścia w tym życiu.

Wincenty zwraca się do Maryi, Matki Jezusa, jako kobiety wiary, wzoru komunii i Królowej Apostołów, która w naszych czasach mogłaby być nazwana  Nowym Ewangelizatorem par excellence. Wieczernik jest potężnym symbolem tej nowej ewangelizacji. Uczniowie zjednoczyli się jednym sercem i duszą z Maryją, naszą Matką. Wieczernik według Wincentego Pallottiego symbolizuje eklezjalną wizję jedności i komunii. Dzisiaj Kościół stoi w obliczu wielu wyzwań i trudności, w tym kwestii własnej reputacji, nadmiernie instytucjonalnego ducha, nadużywania władzy i pieniędzy. Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego jest dzisiaj wzorem dla Kościoła. Ta mała społeczność Kościoła zgromadzona w Wieczerniku  jest symbolem  komunii, w której wszyscy wierni czują się współodpowiedzialni za całość misji Kościoła i uczestniczą w niej z jednakową godnością. W tym modelu Kościoła nie ma zasadniczo roszczenia do wiodącej pozycji, ale wszyscy są równi między równymi. Niech nasze apostolstwo będzie przepełnione przez tego samego ducha bycia „równym wśród równych”. Maryja nadal jest naszym przewodnikiem, idąc obok nas, aby głosić Jezusa temu trudnemu światu.

Jezus przyszedł na ziemię, aby owce miały życie i miały je w obfitości (J 10, 10). Jesteśmy powołani, aby zaprosić wszystkich w Kościele do równego uczestnictwa w głoszeniu innym nieskończonej miłości Boga. Poprzez moje wysiłki w dziedzinie pracy socjalnej uczę się coraz bardziej być autentyczą pallotynką. rozpalać serca biednych i ludzi z marginesu. Kieruję się zasadą życia Jezusa, przynosząc sprawiedliwość ubogim w duchu równości, szanując godność i wartość każdej osoby, tak jak wszyscy zostali stworzeni na obraz i podobieństwo Boga. „ Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę
 l(Rdz 1,27).

Czas Wielkiego Postu przypomina nam o nieskończonej miłości Boga do wszystkich ludzi. Podejmijmy wyzwanie i zmieńmy sposoby naszego postępowania, abyśmy  stali się godni posiadać Jezusa w naszym życiu. Możemy to zrobić tylko wtedy, gdy Duch Święty przyjdzie i zmieni nasze wygodne i krnąbrne serca. Kiedy świat ignoruje i ucieka przed chorobą, smutkiem i bólem, spójrzmy wówczas na Krzyż Jezusa. Wtedy lepiej odkryjemy prawdziwy sens  naszego pallotyńskiego zaangażowania w dzisiejszy trudny świat bez względu na stan i powołanie, do którego zostaliśmy powołani.

Sr. Sindhu AnjIkkal (CSAC)

India

________________________________

Segretariato Generale, Unione dell’Apostolato Cattolico

Piazza San Vincenzo Pallotti 204, 00187 Roma, Italia       Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)