Licznik odwiedzin

17095356
Od 2011 roku
17095356

ŚWIĘTOŚĆ, PODRÓŻ RAZEM

Założyciel Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego św. Wincenty Pallotti otrzymał natchnienie od Ducha Świętego, aby zaprosić KAŻDEGO, "kto ma zapał do szerzenia chwały Bożej, posiada miłość i pragnie zbawienia bliźniego".

Należy wyrazić wielką wdzięczność Papieżowi św. Janowi XXIII, że wezwał zgromadzenia zakonne i instytuty życia konsekrowanego do powrotu do pierwotnego charyzmatu, a więc do wizji ich założycieli, a także do odnowienia w sobie darów Ducha Świętego, które zostały im dane przez ich założycieli. Według mnie, przesłanie Wincentego Pallottiego przeniknąło serce każdego człowieka, przywracając ducha pierwszych chrześcijan, z których wszyscy zostali wezwani do tego, aby Jezusa poznać i przyjąć Go jako Pana i Zbawiciela.

Był to czas, kiedy księża, siostry i bracia pracowali razem, aby zgłębić charyzmat, który otrzymał Pallotti. Był to okres studiów i dzielenia się, aby lepiej zrozumieć, co zostało nam przekazane. To był czas wspólnej odnowy i wielkiego pragnienia, aby lepiej poznać charyzmat, który otrzymał św. Wincenty. Był to czas w naszej historii, który sprzyjał wzajemnemu zrozumieniu i wymianie doświadczeń. Był to czas, który przywrócił właściwe miejsce w Kościele świeckim zgodnie z wizją naszego Założyciela. W wyniku tych prac i wymiany doświadczeń między sobą i ludźmi świeckimi otrzymaliśmy łaskę lepszego poznania i pokochania Wincentego Pallottiego oraz zachwycenia się jego wizją nie jako przeszłością, lecz jako prawdziwym osobistym wezwaniem w teraźniejszości.

W „Apelu majowym” z 1835 r. św. Wincenty zaprasza KAŻDEGO do współpracy, kto ma zapał szerzenia chwały Bożej, posiada miłość i pragnienie zbawienia bliźniego. Takie zaproszenie przemawia tylko do tych, których serca zostały już dotknięte łaską Bożą. Pallotti zachęca wszystkich z Rzymu, aby jednoczyli się i odpowiedzieli na miłosne wezwanie Boga. Mają to robić bez względu na ich specyficzne powołanie.

Zjednoczenie proponuje połączyć akcje ewangelizacyjne, modlitwy i składane ofiary, nie tylko przez własnych członków, ale także tych wszystkich, którzy nawet jednorazowo zechcą współpracowa, aby obudzić wiarę i pobożność wśród chrześcijan oraz zdobywać niezbędne środki na utrzymanie i głoszenie religii katolickiej.

Od samego początku w wizji Pallottiego wszyscy są zauważeni. Aby podkreślić włączenie WSZYSTKICH, św. Wincenty wyjaśnia, co ma na myśli.

Zjednoczenie powstało na takich zasadach, że wszyscy katolicy mogą do niego należeć. Mogą być to duchowni lub ludzie świeccy, mężczyźni lub kobiety, wykształceni lub niepiśmienni, zamożni lub ubogaci, szlachetnie urodzeni i prości ludzie oraz osoby o jakimkolwiek powołaniu, stanie lub majątku. Dlatego też ci, którzy nie mogą bezpośrednio wykonywać świętej posługi, wciąż mogą zaoferować wsparcie swoją własną pracą, dobrowolnymi ofiarami i właściwym wykorzystaniem swoich możliwości. Oczywiście wszyscy mogą współpracować poprzez modlitwę. W Zjednoczeniu nikt nie jest wykluczony ze współpracy w zakresie apostolstwa katolickiego ani z uczestnictwa w jego przedsięwzięciach, zasługach i osiągnięciach.

W długim i szczegółowym Apelu do ludu rzymskiego, Pallotti cytując papieża św. Grzegorza Wielkiego przypomina mieszkańcom Rzymu, że nie ma większej ofiary milszej Bogu Wszechmogącemu niż dar serca wypełnionego gorliwością o zbawienie bliźniego. Dlatego apeluje do ich serc wypełnionych miłością do Boga, aby mogli dotrzeć do innych w celu zbawienia ich dusz. Pallotti jest przekonany, że miłość do Boga została zaszczepiona w sercach całego ludu Bożego w celu zjednoczenia z Bogiem i bliźnim. Ta myśl pozwala mu dostrzec wezwanie Boga skierowane do WSZYSTKICH.

Pallotti zwracając się do wszystkich mieszkańców Rzymu, apeluje do każdego serca aby odpowiadać na miłość i zgodnie ze swoimi możliwościami docierać do każdego bliźniego. "Jesteśmy przekonani, że wszystkie prawdziwie chrześcijańskie serca, wszystkie prawdziwie gorliwe osoby, które noszą w sercu troskę o zbawienie bliźniego, o chwałę Bożą i święte imię Jezusa Chrystusa, odpowiedzą z hojnością i gotowością" (Apel majowy 1835 r.). Jest to wezwanie, by zjednoczyć się na chwałę Bożą i dla imienia Jezus. Jest to wizja Wincentego Pallottiego odnośnie Zjednoczenia jako Ciała Chrystusa. Wszyscy razem pracują i modlą się. Sercem Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego jest wspólna droga w świętości i we wspólnym apostolstwie.

W swoich pismach i w „Apelu majowym” św. Wincenty Pallotti kładzie mocny nacisk na chrześcijańskie serce i jego intencje. Niewątpliwie czerpie on wiele z Pisma Świętego, chociażby gdy zwraca się do "wszystkich chrześcijan, wszystkich gorliwych osób", które odpowiedzą na wezwanie. Przesłanie papieża Franciszka z Jego encykliki „Cieszcie się i radujcie” Pallotti skierowałby do wszystkich członków Zjednoczenia: „Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą”.

Dla Pallottiego nie ma różnicy między miłością Boga i miłością bliźniego, a w obu przypadkach miłość musi pochodzić z głębi serca. To jest fundament Zjednoczenia, gdzie członkowie gromadzą się dzięki łasce Bożej i prowadzą dzieło Boże jako jedno ciało. Wychodzi on poza swoich członków chcą włączyć każdego, kto choćby raz zechce z nimi współpracować dla ożywienia wiary i pobożności.

Według papieża Franciszka, błogosławieństwa mówią o tych wszystkich, których serca są proste, czyste i zdolne do miłości, którzy nie czynią nic, co mogłoby zaszkodzić, osłabić lub zagrozić tej miłości. Papież wskazuje, że Biblia używa słowa „serce”, aby opisać nasze prawdziwe intencje, rzeczy, których naprawdę szukamy i pożądamy, niezależnie od wszelkich pozorów (cfr GE, 83) . Gdyby Pallotti żył w naszych czasach, zgodziłby się z papieżem, że serce, które kocha Boga i bliźniego naprawdę jest czystym sercem; może zobaczyć Boga.

Pallotti w swoich pismach, a szczególnie w „Apelu majowym” nieustannie pisze o nierozerwalności miłości Boga i bliźniego.

My także jesteśmy wezwani, aby w naszych czasach zachęcać innych do miłości Boga i bliźniego dla Królestwa Bożego, które jest Królestwem Bożej Miłości. Wincenty Pallotti zlecił nam, jako założycielom Zjednoczenia, mówić do ludzi naszych czasów z takim samym przekonaniem, jak on to czyni, do tych "którzy mają zapał do szerzenia chwały Bożej, posiadają miłość i pragnie zbawienia bliźniego".

Nasze pojmowanie gorliwości powinno być podobne do rozumowania naszego Założyciela w naszym własnym postrzeganiu świata naszych czasów. Możemy zastosować jego nauczanie do naszej lokalnej, krajowej i światowej sytuacji. "Kto zastanawia się nad obecnym stanem świata pod względem religii dochodzi do wniosku, że w naszych czasach jest wiele zła i dlatego bardzo potrzebujemy wiary" (Apel majowy z 1835 r.).

Przynaglani jesteśmy miłością Chrystusa, aby zjednoczyć się i ewangelizować razem z "czystym sercem", które jest ukształtowane przez Ducha Świętego na podobieństwo Jezusa Chrystusa. Mamy pracować razem dla Królestwa Bożego.

Pytania do indywidualnej i wspólnotowej refleksji:

  1. Jak wyjaśniłbyś dziś ludziom, zwłaszcza młodym, co oznacza „czyste serce”?
  2. Naśladując wskazania św. Wincentego Pallottiego, jak wyrazisz zaproszenie do wstąpienia do Zjednoczenia?
  3. Jakie kroki podejmiesz, aby pomóc naszej młodzieży zrozumieć charyzmat pallotyński i wprowadzić go w życie?
  4. W jaki sposób jako Wieczernik i w swoich lokalnych wspólnotach współpracujecie dla Królestwa Bożego?

S. Carmel Therese Favazzo CSAC

USA

______________________________________

Segretariato Generale, Unione dell’Apostolato Cattolico

Piazza San Vincenzo Pallotti 204, 00187 Roma, Italia Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Twitter Papieża Franciszka

* Zasady życia *

 

"Różnorodność kulturowego i narodowego pochodzenia, wieku, usposobienia, talentów i uzdolnień jest naszym bogactwem. Chociaż we wspólnocie wykonujemy różne zadania, jednoczy nas to samo powołanie do naśladowania Jezusa i wspólna, zlecona przez Pallottiego misja".(ZŻ, 91)

________________

 

"Centrum naszego osobistego i wspólnotowego życia jest Jezus Chrystus Apostoł Ojca Przedwiecznego. Powierzona przez Niego misja ukierunkowuje nasze myślenie, naszą duchowość, modlitwę, działanie i cierpienie". (ZŻ, 19)

________________

 

"Jako wspólnota uczniów zbieramy się wokół Chrystusa Apostoła Ojca Przedwiecznego. Tak jak uczniowie chcemy żyć razem z Jezusem. On nas będzie posyłał, a gdy wrócimy, w Jego świetle sprawdzać będziemy naszą działalność". (ZŻ, 88)

________________

 

"Naszym szczególnym pallotyńskim charyzmatem jest przyczynianie się do wzrostu wiary i miłości u ludzi świeckich, budzenie świadomości ich apostolskiego powołania i współpraca z nimi w apostolskim posłannictwie". (ZŻ, 21)

________________

 

"Nasze wzajemne stosunki winny być nacechowane miłością, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i ufa; miłością, która nie unosi się pychą, nie zazdrości i nie rani, która nie rozgorycza się i nie pamięta złego; miłością, która się nie zniechęca, lecz pozostaje przyjazna i cierpliwa; miłością, która potrafi się współweselić i współcierpieć z innymi. W dążeniu do takiej miłości powinnyśmy się wzajemnie zachęcać i wspierać". (ZŻ, 90)